her şeyden önce şunu bilmeliyiz ki, haiku düşünüler değil, "sezgiler" yansıtan imgeleri dışavurur. bu imgeler şiirsel zihinle yapılan figüratif sunumlar olmayıp, doğrudan doğruya içten gelen özgün sezgilerin, duyarlılığın ortaya konmasıdır; aslında tıpı tıpına sezgilerin kendisidir. sezgiye ulaşılınca imgeler saydamlaşır ve deneyimin doğrudan dışavurumu olur. sezginin kendisi öylesine öznel, öylesine kişisel, öylesine dosdoğrudur ki, başkalarına iletilemez; bu iletişimi sağlamak için onu taşınabilir yapan imgelerden yararlanmak gerekir.