Yedi fersah yolları iklimlere bağladığım bağdaşım.
Gönlümde ki solgun papatyaların karanlığa amade olması korkularım.
Yarınlara iliklediğim sözlerim, gönül cetvelim kırık kalp ağrım!
Sorgularım gelecek kitabının önsözcüğü, sevdanın efsunluğu en büyük yanılgım...
Kuruttuğum güllerin nuru yansır yüzünde, gönül ütopyama sura üflense, durulsa kurşun mavisi gözlerinde.
Zelzele koparan fırtınaların fıtratında, sen ödenmemiş zekatım oluyorsun yüreğimin secdesinde!
Belkilere takılan akrebin künyesinde soğur mu, ızdırabını çektiğim zamanın asudeliğinde?
Çorak ümitlerimin tomurcuğu güllerimin hüzün bağında öten bülbülünde...
Bozkır kurguların kırlarında yol alıyorum kaderim adına.
Soluna bir kurşun sıkıyorum, sevdamı kazıyorum sol yanına!
Kaypak saçlarımda parlayan yıldızlarım, sen gölgesinde sığınır yokluğuna.
Gökkuşağımın yedi rengi; gönül güzelliğin, farazi kimsesizliğimin sahnesi kanat çıpar kavuşma rıhtımlarına...
Örüntü ettiğim gözlerinle değin gizemlerime, gülistan yağmurlarına şarkılar mırıldanalım.
Kırık şehirler ötesinden özgürlüğümüze kanat çırpalım, "bizden kalanlarla yıllara meydan okuyalım"!
Şebanelerin korgunluğu; gözlerimden samanyolunun son yolcusuna bu çağrım.
Soykırımların bozkırları; yanılgıların yazgıları, dua salkımlarımın bana sunduğu saklım...
©_siirella_