Wilfrid, Sultan Abdülhamid devrinde şehrin çok değiştiğini müşahede eder.
Dilenci neredeyse yok gibidir, insanlar güzel giyinmekte ve mutlu görünmektedir.
Fakirler hallerinden oldukça memnundur...
"Tüm beyaz ırk, asla Hristiyanca davranmamışlar gibi, aşikar bir şekilde vahşetin tadını çıkartıyor.
İçinde doğmakla iftihar ettiğimiz meşhur on dokuzuncu yüzyıl işte böyle sona eriyor."