Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönersin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım
Deli olacağım,yahut öleceğim dersem yalan söylemiş olurum.İnsan tahammül edemeyeceğini zannettiği şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor. Ben de yaşayacağım...Ama nasıl yaşayacağım!..Bundan sonraki hayatım nasıl dayanılmaz bir işkence olacak!..Ama ben dayanacağım...Şimdiye kadar olduğu gibi...
Peki ben bunu niye anlatıyorum?Beni korkutan ve inciten bir şeyi neden kendime saklamayıp anlatıyorum?Niçin hem kendimi,hem de seni üzüyorum?Niçin bana acıman ve beni eleştirmen için sana fırsat tanıyorum?Bu da benim yazgımın bir parçası galiba!