Yedi Güzel AdamEdebiyat
Aklım eski izlerde şimdi [S.16]
Belki 3 4 kere okuduğum bir şiir kitabıdır. En çok sevdiğim...
Her elime aldığımda aynı heyecan ve haz...
Her satırında daha önceden okumamış gibi yeni mânalar bulurdum
Ufkumu her seferinde bilmediğim dehlizlerde uyandırdı
Şiir gibi adamların şiir edebiyat kitabı..
En sevdiğim şair ve şiirdir A.C.Z ve günümüzde görmeye hasret kaldığımız dostlukları.
En az kitabı kadar dizisine de aşığım. Ne zaman kitabı elime alsam diziye de kesit kesit bakarım her okuduğum şiir satırlarında o fon arka da muhakkak çalar.
...7 Güzel Adam...yolumuz yine denk düşecek biliyorum. Çünkü ben sizden geçemiyorum.
Yedi Güzel Adam
Yedi Güzel Adam《 G E Ç K A L A N 》Edebiyat & Roman
Tarık Tufan’ın, insanların en derin yaralarını anlama konusunda maharetli bir sanatçı olduğunu düşünüyorum. Cümlelerine şifalı bir anlam ekliyor ve fırlatıyor. O cümleler bizim duygu dünyamızda yerini buluyor, anlam kazanıyor. Cümleler duygularımıza eşlik ediyor, sanki karşımızda derdimizi dinleyen ve anlayan biri varmış gibi hissettiriyor. "Yalnız değilmişim" diye hissedebilmek, bir çoğumuz için güzeldir diye düşünüyorum. Tam olarak bu hissi yaşatan satırlarla yolculuk yaptırıyor.
Yazar bu kitapta, bir erkeğin duygu dünyasının psikolojik derinliklerine iniyor. Ama duygular evrensel olduğundan, satır aralarında her insanın kendini görebilmesi mümkün oluyor. Bazen bir hakim gibi net bir ifadelerle silkeliyor, bazen de en masum sevgiyle sarıp sarmalıyor.
Yazar, bir erkeğin aşk duygusunun detaylı analizini yapıyor. Kitabın girişi atın ölmesi metaforuyla başlıyor. Yazar bu metaforu, kaybetme duygusuyla ilişkilendiriyor. O sayfaları okuduğumda, Nurullah Genç'in, "At vuruldu içim paramparça Rüveyda" dizesinin analizini okumuş gibi oldum. Ama ben buradan başlamak istemiyorum. En baştan, bu isimsiz kahramanımızın sevme cesaretinden başlamak istiyorum..
Cahit Zarifoğlu'nun sevmek ile ilgili şu cümlesini çok severim ;
" Sevgisizliğin dayatıldığı coğrafyalarda aşk şiiri yazmak bile başlı başına baş kaldırmaktır. "
Birini gerçekten sevmenin, mutsuzluğu tercih etmekten daha cesurca olduğunu düşünen kahramanımız, şairi de dinlemiş olmalı ki, Füruzan'a sevdalanıyor. Aşk şiiri yazmak demek, oturup bir kalem kağıtla yazmak demek değildir sadece; insan, duygularının yansıdığı hâl dili ve eylemleriyle de aşk şiiri yazabilir. Bir insanın hayatının bazı anları aşk şiiri olabilir. Karakterimizin aşk şiiri de böyle ortaya çıkıyor. __Sevdayı başlatmak cesaret istediği gibi,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir Değirmendir Bu DünyaEdebiyat
Cahit Zarifoğlu'nun zarifçe dünyaya dünyayı ve insanı anlattığı eşsiz bir eser. Birçok erdemi yeniden hatırlamak adına bir süre sonra tekrar okumayı düşündüğüm, insanın ancak bahsettiği mevzulara hassasiyet taşımasıyla insan kalacağını düşündüğüm kıymetli sözler. İyi ki varsın bu dünyada A. C. Z. :) İyi ki yazıyorsun. Kalbini sarraf titizliği ile bilinçlendirmek isteyen herkese tavsiyem.
Puan vermedi·68 syf.··
Beğendi
·2023 2. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 28 Temmuz 2023 01:12
Sezai Karakoç'u ilk başlarda Yedi Güzel Adam diye anılan grupla keşfetmiştim. Sonra Yitik Cennet eseriyle tanıştım ve resmen büyülendim. Üslubu, tarzı hepimize 'işte bu ya' dedirtiyor eminim ki. Diriliş Neslinin Amentüsü daha ismi ile insanı kendine çekiyor. İlk sayfalarda hepimizin aradığı düşünce kalıbının bu olduğunu hissediyoruz. Biliyoruz ki yetişip gelen neslimizin en az yüzde ellisi bile bu bilince erişse ve tatbik etse arzu ettiğimiz Darul İslam'a erişiriz.
Sezai Karakoç'ta Merhum Nuri Pakdil'in diriliş arzusunu gördüm diyebilirim ki o üstadların derdi buydu. Şimdi bayrağı diriliş bilincinde olan ümmete bıraktılar.
Üstad kitaba başlarken 'Ben bir diriliş eriyim.' Diyor ve sonuç kısmında da 'Hızırın olacaksın kendi kendinin. ' diye bitiriyor. Bu da hala Ebabil kuşu bekleyen şekilci Müslümanlara isabetli bir cevap oluyor.
Cahit Zarifoğlu'nun en sevdiğim dizelerinden biriyle bitireyim:
Dedi Ki; Sen Şairsin Elindeki Bu Taş Ne?
Dedim Ki; Şair Aşka Boyun Eğer, Zulme Değil!
A.C.Z
Nuri Pakdil
Cahit Zarifoğlu
Nuri Pakdil
Cahit Zarifoğlu
Ta beş buçuk sene önce okumuşum. Yazdığım not şu, ilk sayfasına: "Bir şairin kelimeleriyle yazılmış mektuplar daha farklı ve özelmiş. A.C.Z adamın günlük hayatı hakkında fikir sahibi oldum." Evet, katılıyorum geçmişteki kendime :) Nasıl güzel bir adammış diyorum gördükçe mektupları. Eşine yazdığı bir mektup vardı mesela kaç yıldır silinmemiş aklımdan. Zarif mektuplar...
A.Cahit Zarifoğlu'nun kaleminin gizemi beni hep çekmiştir, kalbime dokunuyor o hafî mana...
Buz dağının şairi.
Yıllar önce Korku ve Yakarış adlı kitabını öyle mukaddes bir mekânda okumuştum ki mekanın sahibinin şanından, o dizeler gönlümde ayrı açılım yapıyordu. Beni yazmaya çeken, yazarken de yer yer düşük bıraktığım cümlelerle etkisinden çıkamadığım şair.
Korku ve Yakarış kitabında okuduğum şiirlerden de "yaşamak" günlüğünde vardı ve hangi olayların üzerine yazıldığını gördüm; sayfa aralarından vefa ile bir dost gülümsemesi gibi sıcacık oldu gönlüm.
Ve bu kitabını nasıl okumamışım dedim kendime :)
N. Fazıl Kısakürek, Fethi Gemuhluoğlu, Sezai Karakoç, Rasim Özdenören... birkaç yerde isimleri geçtikçe içim kıpır kıpır olmadı değil.
Göründüğü gibi olmanın ve olduğu gibi görünmenin "yaşamak" mefhumunda nadide kandili olan dava erlerinin birlikteliklerini okumaktan da ayrıca keyif aldım.
Günlük; mahrem, kendini pek de gizleyemediğin içten, samimi bir yazı türüdür. C. Zarifoğlu'nun kendine has üslubundan mütevelli bazı kısımlar yine kapalı anlamlı gibi dursa da yazarın yaşadığı çağa kendi penceresinden bakışını, düşünce dünyasını daha iyi kavrayabildiğimiz bir eseri.
.
.
Feyizli okumalar olsun.
