eda

eda
faust
senin zavallı gölgen zaman perdesine belki bir kere bile aksetmeden, oyuna katılmaya bir kukla gibi unutulup gidecek.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
sevgili bilge, işte bu yüzden hayal ve gerçek benim onlara verdiğim anlamları kaybetmek üzere. sen, yaşadığım bir gerçek misin? yoksa, bir zamanlar yaşamış olduğum bir rüya mısın? yoksa ikisi de değil misin?
boynum beyaz bir sırça sicim. hiç kırmızı değil ağzım. ve bir bayram sabahı çiçekli bir elbise gibi değil cümlelerim. ben sanki artık, çekilmiş tetik değil, sıkılmış bir kurşun gibiyim.
ağzı elma şekeri kadınlar görmüşsün. biz bu sokakta hep paslı demir gibi metalik, kıpkırmızı tükürüyoruz.