Aferim diyecek halimiz yok.
.
Sevgilisine eziyet etmekten hoşlanırdı ama onu ödüllendirmeyi de severdi. Tutkulu, acımasız ve şehvetli bir yapıdaydı.
...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Adın ne gızım senin? Kimin nesisin, kimlerdensin?"
"Köselerdenim," dedi annem sakince, "Cemelli Ananın geliniyim."
Biraz bekledi ve artık daha da rahatlamış gibi konuştu ihtiyar kadın:
"Öyle mi guzum. Demek bizim Kasap Hacı Mehmet'in gızısın. Aferim gızım. Sen geçim ehli olmuşsun. Aferim! İşte böyle. Kim sorarsa adını, kendi adını söyleme. Kaynananın adını söyle. O zaman sıkıntı çekmezsin işte."
Annemin adının olmaması niye iyi oluyordu, hiç anlamamıştım doğrusu. Şaşkın bir halde kovuğuma, kitaplarımın yanına döndüm..
Biliyor musun, ben babama çok benzerim. Onun gibi her şeyi içime arar atar biriktiririm.
Onlar bile unutur bana yaptıklarını çünkü ben unutmuş gibi davranırım ama ben unutmam, hiç unutmam.
( İşaret parmağımı sol göğsüme bastırdım.) Buraya değil.
( İşaret parmağımı kafama bastırdım.) Buraya aferim grr şeyi. -Bige Efil Saka Kalender
Artık bütün dumancılar cem olmuş, her biri kendi yerinde rahati'lemiş olunca Haci Minas salona duhul ederdi. Hepsine kalpten bir bakış atar, sanki ödül dağıtırmışçasına takdir eden bir üslup ve sevecen bir sesle:
"Masalla! Masalla! Aferim. Aferim. Vay, Vay, kardaslar, yavrumlar..." derdi.
