Birçoğumuz affetmeyi affedilecek kişinin kendisiyle ilişkilendiririz. Halbuki affetmek; inciten kişi ile değil, incinmiş Duygu ile ilgilidir. İncinmiş duygularımızı incinmenin tesirinden arındırmaktır affetmek.
Affetmek; bireyin, kendini incitmiş bir kişiye karşı, bilinçaltında beklettiği öfke, kim ve nefret duygularını bırakmasıdır. Af, bırakmaktır. Affetme sırasında bırakılacak olan şey, incinmişlik duygusudur.
Ben, suçlanmaya karşı hassasiyet taşıyordum. İçimdeki kötü hislerden kurtulmak için suçluluk hassasiyetimi bırakmam gerekiyordu... İşte bireyin geçmişte, bilinç altına yerleşmiş olan suçluluk duygusu hassasiyetini bırakmasına 'kendini affetmek'. Kendini affetmek, bireyin davranışlarını bilinçaltı seviyesinden kurtarıp bilinç seviyesine çıkarmak için atacağı ilk adımdır.
-Unutmakla affetmek arasında ne fark var?
- İnsan affedince her şeyi unutur. Ama sadece unutursa çoğu zaman sonradan o şeyler tekrar su yüzüne çıkar.
"bana öyle geliyor ki insan kendini hüzne bile bile, isteye isteye, seve seve bırakır."
