Ah Karamazov, ben çok mutsuz bir insanım! Bazen neler düşünürüm bilemezsiniz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ah en küçük bir tutkusu yaralanmaya görsün, o zaman insan ne kadar da küçük ve aşağılık olur.
Neydi o deminki mahşer?
O kasırga sustu nasıl?
Ah nasıl da dizler gevşer,
Her adım bir mezar eşer,
Yollar giderdi muttasıl!
Ah, her davranış ve duygunun doğum anları vardır. İhtiyaçtan doğarlar ve bir ömürleri olsun isterler. Gereksindikleri hayatı onlara tanımadığınız taktirde, inanın, çok güçlü düşmanlar edinmiş olursunuz. Öyle veya böyle yaşamlarını ellerinden aldığınız için gün gelir sizden acısını çıkarır, intikam alırlar. Açık konuşmam gerekirse herkesin hayatında vardır onlar. İnsanı genelde hem rezil ederler hem de müşkül durumda bırakırlar.
MAZİYi YÂDA DALDIĞIM ZAMAN I
Maziyi yâda daldığım zaman,
Renkler belirir tâ uzaklardan:
Mavi, kırmızı, beyaz ve siyah noktalı;
-Her renk ayrı bir hâtıradır ah!
Renkler renklere renkleri ekler,
Olurken içim renklere mahşer.