Sevdiğim benim olsaydı, buralarda kalsaydım, ormanlarda yollarda gezinseydim belki kaybetmezdim huzurumu ne dersiniz? Beni düşmanca bir şeye süren, yaşamanın kendisi herhalde; peki ama neden yaptı hayat bunu? Geride bıraktığım her şey, onların yerine şimdi elde ettiklerimden iyiydi. Görgülü, zengin bir eve geldim, orada ne otlar vardı, ne yollar. Bazı şeyler öğrendim, biraz daha iyi konuşmasını öğrendim. Bir zamanlar bizim burada olan topal doktor şimdi görseydi beni, tanıyamazdı! Yetmez mi? Fakat biri de vardı ki, benim gibi hatalı konuşur, ruhunu sevinçten alevlendirirdi bu şu var ki Yanlış bir harekette bulunsa, önüne bir engel çıksa, hislerini ifade edemese, bunun ne güzel bir şey olduğunu duyardım. «Çok güzel!» derdim içimden. «Ah, daha çok vur başını, daha çok sendele, daha çok!» Çünkü benden daha becerikli değildi, aynı soydandık.
Vah Hikmet'imAlıntı
"Ah, doktor; ne kadar zaman, ne kadar zaman var ki, iyilik nedir, şefkat nedir unutmuşum. Burada kendimi adeta, babamın evine dönmüş ve çocukluk yatağıma girmiş sanıyorum."
Sayfa 322 - Doktor Pienot, Paris'te kimsesiz kalmış Doktor Hikmet'i son günlerinde evinde misafir ediyor.·Kitabı okudu
Çocuklara dair altı harfli bir başlık: Tu kaka!Edebiyat & Roman
Eserin dili sıcak, samimi, cana yakın ve oldukça akıcı. Mizah öğesini de güzel ele almış Yaşar. Ammavelakinnnn!
İşlenilen temalar acaba gerçekten karakterlerin yaşamlarıyla uyumlu mu? Büyüklere
Bir şeyi gerçekten istersen," ... "onu gerçekleştirmen için bütün Evren işbirliği yapar."
Simyacı Paulo Coelho
Tanrı eliyle bağlanmış bağları çözmemeli insan;
Çalıların ve rüzgârın çocukları olalım herzaman.
Evden uzak, ah, ikimiz için çiçeğe durur hâlâ
O güzelim katırtırnakları kuzey diyarında.
