Doğan Cüceloğlu okuyup etkilenmemek pek mümkün değil diye düşünüyorum. Sohbet havasında gerçekleştirilen güzel bi kitaptı. Bolca feyiz alınabilecek noktalar içeriyordu. Sağlıklı ilişkiler kurabilmeye yönelik örnekleri de bizim için rehber niteliği taşımakta düşüncesindeyim. İyi ki okudum kitabıdır kendisi benim için.
hız haz ayartı çağında bilinç nerede?
David J. Chalmers ’ın "bilinç gizemdir" dediği yerden 
Yuval Noah Harari ‘nin "bilinçsiz zeka dünyayı yönetiyor" dediği yere geldik. Orada ipotek başlıyor.
1. Dikkatin ipotekli
Ortaçağda kilise "ne düşüneceğini" kontrol ederdi. Bugün algoritma "neye bakacağını" kontrol ediyor.
• TikTok açıyorsun, 3 saat sonra fark ediyorsun. • Instagram sonsuz scroll. Dopamin kredisiyle seni bağlıyor. • Bildirim = minik faiz. Dikkatini çekip geri ödettiriyor.
Yuval Noah Harari ‘nin dediği: "İnsan dikkat dağıtma üzerine kurulu bir toplumda yaşıyor." Bilinçli olmak, farkında olmak acı veriyor. Çünkü sistem senden "tüket, kaydır, tıkla" istiyor. Derin düşünce reklam arası.
Bu David J. Chalmers ’ın zor problemi değil. Bu kolay problemin silaha dönüşmesi: Davranışın, tercihin, arzun modelleniyor.
2. Arzuların ipotekli
Tasavvuf "nefsini bil" der. Bugün nefsini algoritma senden iyi biliyor.
• Amazon ne alacağını senden önce tahmin ediyor. • Spotify üzgün olduğunu anlayıp ona göre şarkı veriyor. • YouTube "radikalleştirme tüneli": Bir videodan giriyorsun, 2 saat sonra bambaşka bir insansın.
Chalmers’ın "fenomenal bilinç" dediği şey, yani "kendi deneyiminin sahibi olmak", elinden kayıyor. Çünkü deneyimini neyin tetikleyeceğini sen seçmiyorsun. Akış seçiyor.
3. "Ben"in ipotekli
En tehlikelisi bu. Sosyal medya kimliğin = beğeni + takipçi + story.
• Fotoğraf çekiyorsun, "atınca nasıl durur" diye düşünüyorsun. Anı yaşamıyorsun, anı üretiyorsun. • CV’ni LinkedIn’e göre yazıyorsun. • Fikrini Twitter’da linç yemeyecek şekilde törpülüyorsun.
İlhan İnan ’ın "merak" dediği şey ölüyor. Çünkü merak riskli. Sistem "onaylanan içerik" istiyor. Bilinçli soru soran insan yalnızlaşıyor. Harari’nin dediği gibi: "Bilinçli insanlar aileyi, kurumu rahatsız eder."
Ama %100 ipotek değil. Kumanda hala sende.
Neden?
1. Farkındalık = İlk hacizAlıntı
David J. Chalmers ’ın "bilinç gizemdir" dediği yerden Yuval Noah Harari ‘nin "bilinçsiz zeka dünyayı yönetiyor" dediği yere geldik. Orada ipotek başlıyor.
1. Dikkatin ipotekli
Ortaçağda kilise "ne düşüneceğini" kontrol ederdi. Bugün algoritma "neye bakacağını" kontrol ediyor.
• TikTok açıyorsun, 3 saat sonra fark ediyorsun. • Instagram sonsuz scroll. Dopamin kredisiyle seni bağlıyor. • Bildirim = minik faiz. Dikkatini çekip geri ödettiriyor.
Yuval Noah Harari ‘nin dediği: "İnsan dikkat dağıtma üzerine kurulu bir toplumda yaşıyor." Bilinçli olmak, farkında olmak acı veriyor. Çünkü sistem senden "tüket, kaydır, tıkla" istiyor. Derin düşünce reklam arası.
Bu David J. Chalmers ’ın zor problemi değil. Bu kolay problemin silaha dönüşmesi: Davranışın, tercihin, arzun modelleniyor.
2. Arzuların ipotekli
Tasavvuf "nefsini bil" der. Bugün nefsini algoritma senden iyi biliyor.
• Amazon ne alacağını senden önce tahmin ediyor. • Spotify üzgün olduğunu anlayıp ona göre şarkı veriyor. • YouTube "radikalleştirme tüneli": Bir videodan giriyorsun, 2 saat sonra bambaşka bir insansın.
Chalmers’ın "fenomenal bilinç" dediği şey, yani "kendi deneyiminin sahibi olmak", elinden kayıyor. Çünkü deneyimini neyin tetikleyeceğini sen seçmiyorsun. Akış seçiyor.
3. "Ben"in ipotekli
En tehlikelisi bu. Sosyal medya kimliğin = beğeni + takipçi + story.
• Fotoğraf çekiyorsun, "atınca nasıl durur" diye düşünüyorsun. Anı yaşamıyorsun, anı üretiyorsun. • CV’ni LinkedIn’e göre yazıyorsun. • Fikrini Twitter’da linç yemeyecek şekilde törpülüyorsun.
İlhan İnan ’ın "merak" dediği şey ölüyor. Çünkü merak riskli. Sistem "onaylanan içerik" istiyor. Bilinçli soru soran insan yalnızlaşıyor. Harari’nin dediği gibi: "Bilinçli insanlar aileyi, kurumu rahatsız eder."
Ama %100 ipotek değil. Kumanda hala sende.
Neden?
1. Farkındalık = İlk haciz
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çöl ÇiçeğiAlıntı
Waris, çöl çiçeği demekmiş.
Afrika'nın kuru çölünde açan çiçek...
Waris;hayatın ve yaşadığı coğrafyanın zorluklarına karşı dayanmış, hayatta kalmayı başarabilmiş bir kişidir. Farkındalık kazanmamızı sağlayan bir roman ve hayat hikayesidir.
Puan vermedi·360 syf.·
2026 14. kitabı
Her kitabı okuyan ben, sıkılsam, beni sarmasa bile kitapta mutlaka güzel bir şey bulan ben bu kitabı beğenemedim. 360 sayfa süren kitaptan ne anladın derseniz; Refik Risk'in Şifa Şavk'a olan bir aşkı var başlarda platonik tarzda sonrasında sevgili oluyorlar ama aralarda dönen onca olaydan ve isimden ben bir şey anlamadım. Refik Risk yüzünü falan değiştiriyor başka birisi oluyor falan filan. Çok mu zekice bir konusu var bilemiyorum. İncelemelerini okuduğumda çok da sevilmiş olduğunu görüyorum. Yani elbette her kitap herkese hitap etmez. Bu kitapta da alıntı yaptığım ve çok zekice bulduğum cümleler oldu. Ancak dili itibariyle de bana hitap etmedi. Konusunu da dilini de beğenemedim. Yalın fakat küfürlü. Ha filmi çekilecek tarzda bir kitap fakat filmini de izlemezdim. Ya da yazarın ilk kitabı olarak yanlış bir seçimdi benim için.
Murat Menteş merak ettiğim yazarlardandı. Çok konuşulan ve okunan. Ben de bu kitabı görür görmez bir hevesle aldım. Bilemiyorum yine de ilerde bir gün başka bir kitabını da okuyor olabilirim.
Neyse bu kitap sonunda bitti ben de rahatladım.
Murat Menteş merak ettiğim yazarlardandı. Çok konuşulan ve okunan. Ben de bu kitabı görür görmez bir hevesle aldım. Bilemiyorum yine de ilerde bir gün başka bir kitabını da okuyor olabilirim.
Neyse bu kitap sonunda bitti ben de rahatladım.
Mizahi, samimi ve düşündürücü bir eser...
Tatlı Perşembe, 
John Steinbeck'in daha önce yazdığı 
Sardalye Sokağı romanının devamı niteliğindedir.
Olaylar, Amerika'nın Kaliforniya eyaletindeki Monterey kasabasının Sardalye Sokağı'nda geçer...
Romanın merkezinde, savaştan dönen Doc adlı deniz biyoloğu vardır.
Doc, savaş sonrası değişen dünyaya ve yalnızlığına uyum sağlamaya çalışmaktadır.
Onun dostları olan Mack ve arkadaşları ise Doc'un mutlu olması için ona bir eş bulmaya karar verirler...
Bu amaçla, hayatın zorluklarıyla mücadele eden ancak zeki ve güçlü bir kadın olan Suzy ile Doc'u tanıştırmaya çalışırlar.
Başlangıçta çeşitli yanlış anlaşılmalar ve komik olaylar yaşansa da zamanla Doc ve Suzy birbirlerini tanımaya başlarlar.
Roman boyunca dostluk, sevgi, dayanışma ve insanların kusurlarıyla kabul edilmesi temaları işlenir...
John Steinbeck, Sardalye Sokağı'nın renkli ve sıra dışı insanlarını anlatırken savaş sonrası toplumun değişimini, yalnızlığı ve insanların mutluluk arayışını sıcak ve mizahi bir dille ele alır.
Yazarın dediği gibi;
İnsanların gerçek mutluluğa ulaşabilmesi için sevgiye, dostluğa ve birbirlerini olduğu gibi kabul etmeye ihtiyaçları vardır...Alıntı
Tatlı Perşembe, John Steinbeck'in daha önce yazdığı Sardalye Sokağı romanının devamı niteliğindedir.
Olaylar, Amerika'nın Kaliforniya eyaletindeki Monterey kasabasının Sardalye Sokağı'nda geçer...
Romanın merkezinde, savaştan dönen Doc adlı deniz biyoloğu vardır.
Doc, savaş sonrası değişen dünyaya ve yalnızlığına uyum sağlamaya çalışmaktadır.
Onun dostları olan Mack ve arkadaşları ise Doc'un mutlu olması için ona bir eş bulmaya karar verirler...
Bu amaçla, hayatın zorluklarıyla mücadele eden ancak zeki ve güçlü bir kadın olan Suzy ile Doc'u tanıştırmaya çalışırlar.
Başlangıçta çeşitli yanlış anlaşılmalar ve komik olaylar yaşansa da zamanla Doc ve Suzy birbirlerini tanımaya başlarlar.
Roman boyunca dostluk, sevgi, dayanışma ve insanların kusurlarıyla kabul edilmesi temaları işlenir...
John Steinbeck, Sardalye Sokağı'nın renkli ve sıra dışı insanlarını anlatırken savaş sonrası toplumun değişimini, yalnızlığı ve insanların mutluluk arayışını sıcak ve mizahi bir dille ele alır.
Yazarın dediği gibi;
İnsanların gerçek mutluluğa ulaşabilmesi için sevgiye, dostluğa ve birbirlerini olduğu gibi kabul etmeye ihtiyaçları vardır...Her zaman ki Livaneli
Son Ada'M Livaneli
SSCB için George Orwell'in *Hayvan Çiftliği* neyse bizim içinde Livaneli'nin *Son Ada'sı* o dur.
Yaşar Kemal'e göre Zülfü Livaneli'nin büyük bir romancı olarak kendisini kabul ettirdiği romanıdır Son Ada. Ütopya ile başlayıp Distopya ile biten aslında bir deney kitabıdır. Bir topluluğu, herkesten her şeyden arındırıp ıssız bir adaya koyup, adeta deney misali nasıl yok oluyor ilmek ilmek görüyoruz.
Genelde bir rejim üzerine algı var kitapta, birisi geliyor ve mükemmel bir ortamı bozuyor gibi. Bence öyle değil bu durum herkes başkana ve sisteme suç atmamalı ilk önce kendi benliğine ve güdülme arzuları sorgulamalı. Kendi kuyularımızı kazan bir toplumuz biz.
Ekosistemin her zaman insanı yendiği, ve hiç beklenmedik sessiz insanların neler yapacağına tekrar şahit olduk. Spoiler vermemek adına kitabın derinliğine girmek hoş olmaz.
Muhakkak okunması gereken kitap diyorum, düzen içinde düzensizliğin, yaşantımızın ve gerçek hayatımızla muhakkak bağdaşan bir eser.
En sevdiğim alıntı ve kitabın özeti şu cümleyi paylaşayım sizlerle; *Her devrim kurban ister*
Teşekkürlerimle.