Bir şeylerden bahseden bir hiçbir şeyHayata Dair
(Spoiler içerir) Bir çeşit anı defteri. Amin Maalouf'un kültürleri, gelenekleri birbirine karan dili sayesinde çoğu kez mekanları uzun uzadıya tasvir etmemesine rağmen kendimi o resmin, olayların içinde çok canlı ve renkli bir karede buluyorum. Karakterde bir taraf var. Gerçek, çok gerçek, canlı. Babasının İsyan'da bıraktığı iz, bir yaradan ziyade bir zihniyet. Bu zihniyet İsyan'ın babasının gölgesi altında ondan hem nefret ederek hem korkarak biraz da severek oluşturduğu birincil karakteri.
İsyan evden ayrılır, doktorluk okur, cemiyetlere katılır, hep bir yerlerde;savaş, telaş, aşk uğruna bu zihniyetin onda karşılık bulmasını izler. Hiçbir zaman ayakları yere sapasağlam basamaz, küçüklük hayali olan doktorluğu okumayı bile tamamlayamaz, korkularının arkasında aslında uzun yıllar onun için örülmüş ve üzerinde yapışmış bu karakterin farkına varır.
Clara'ya aşık olması bu görme sürecine katkı sağlıyor ve mektuplaştıkları dönemlerde bu korkak, yaptığı işte de başarılı olamayan tarafını hep eleştirerek kendine, hayatına, yıllarına yabancılaşıyor İsyan. Babasının hastalanması haberiyle Clara'dan karnındaki oğlunu da bırakarak ayrılması ve araya savaşın girmesi uzun yıllar onu Claradan ayırıyor. Tam ayrıldıkları sırada babasının da vefat etmesi ile hayatında tutunduğu ne varsa yıkılıyor.
İsyan'ın akıl hastanesine girmesi, orada yıllarca kalması, zihnini uyuşturmaları, aslında İsyan'ın seçtiği bir çeşit yaşam tembelliği, yaşamamayı seçme, ölüm. Ta ki kızının büyüdüğünü ve onu aradığını öğrenmesiyle yeniden yaşam enerjisini bulana kadar. Bu İsyan'ın geliştirdiği son kişilik, son dönüm noktası. Kızını görme umuduyla hastaneden çıkıyor ve kızını bir daha hiç görmüyor.
Tüm kitap beni en çok vuran yer İsyanın hapisten çokıp şehir
Sen şeytanlardan bir profesörü ele alacaksın ve bütün itliğini, pardon, ipliğini pazara çıkaracak bir konuşmayı mezuniyet gecesinde yaptıracaksın. Bu kurguyu öyle ince işleyeceksin ki, "Kimin aklına gelir?" dense, benim yazarlarım arasında aklıma ilk olarak Ömer Faruk Dönmez gelir. İyi ki de yapmış. Aleyhillanenin bütün oyunlarını zarif ama keskin bir üslupla itinayla ortaya sermiş. Mevlam Ömer Faruk Dönmez ağabeyime sıhhat, selamet ve afiyetler ihsan eylesin. Âmin.
Çalan bir gün adalet için, döven bir gün şefkat için yalvarır!
Piyon deyip geçme, gün gelir şah olur!
Şaha da fazla güvenme, gün gelir mat olur!
Ömer Hayyam
Ömer Hayyam'a olan hayranlığımı bir kez daha arttıran okuması çok keyifli bir kitap.
Amin·132 syf.·Din
10/10
2026 18. kitabı
Bu kitap, namazın hayatımızdaki yerini yeniden düşünmemi sağlayan eserlerden biri oldu. 
Nureddin Yıldız ’ın sade ve akıcı anlatımı sayesinde kitap kendini rahatlıkla okutuyor. Kur’an ayetleri ve hadislerle desteklenen içerik, namazı sadece bir ibadet olarak değil, hayatı şekillendiren bir rehber olarak ele alıyor.
Özellikle ibadet planı bölümü benim için oldukça faydalıydı. Namaza yeni başlayanlar, namaz konusunda eksiklik hissedenler ya da ibadetlerini daha şuurlu bir şekilde yerine getirmek isteyenler için yol gösterici bir eser olduğunu düşünüyorum. Ayrıca çocuklara namaz alışkanlığı kazandırma konusunda verilen tavsiyeler ve sahabelerin namaza verdiği değeri anlatan örnekler kitaba ayrı bir güzellik katmış.
Kitabı okurken kendimi sık sık muhasebe yaparken buldum. Ezanlar her gün bizleri Allah’ın huzuruna çağırırken bu davete ne kadar karşılık verebildiğimizi düşündüm. Namazın sadece yerine getirilmesi gereken bir görev değil, kulun Rabbiyle buluşması olduğunu bir kez daha hatırladım.
Bana göre namaz, insanın hayatına düzen veren, kalbini diri tutan ve zor zamanlarında ona güç veren en büyük nimetlerden biridir. Bu yüzden kitap boyunca anlatılanların yalnızca okunup geçilecek bilgiler değil, hayatımıza taşınması gereken hatırlatmalar olduğunu hissettim.
Kısa, öz ve etkili bir eser. Namazla bağını güçlendirmek isteyen herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Rabbim bizleri namazını vaktinde ve huşu içinde kılan kullarından eylesin.
Nureddin Yıldız ’ın sade ve akıcı anlatımı sayesinde kitap kendini rahatlıkla okutuyor. Kur’an ayetleri ve hadislerle desteklenen içerik, namazı sadece bir ibadet olarak değil, hayatı şekillendiren bir rehber olarak ele alıyor.
Özellikle ibadet planı bölümü benim için oldukça faydalıydı. Namaza yeni başlayanlar, namaz konusunda eksiklik hissedenler ya da ibadetlerini daha şuurlu bir şekilde yerine getirmek isteyenler için yol gösterici bir eser olduğunu düşünüyorum. Ayrıca çocuklara namaz alışkanlığı kazandırma konusunda verilen tavsiyeler ve sahabelerin namaza verdiği değeri anlatan örnekler kitaba ayrı bir güzellik katmış.
Kitabı okurken kendimi sık sık muhasebe yaparken buldum. Ezanlar her gün bizleri Allah’ın huzuruna çağırırken bu davete ne kadar karşılık verebildiğimizi düşündüm. Namazın sadece yerine getirilmesi gereken bir görev değil, kulun Rabbiyle buluşması olduğunu bir kez daha hatırladım.
Bana göre namaz, insanın hayatına düzen veren, kalbini diri tutan ve zor zamanlarında ona güç veren en büyük nimetlerden biridir. Bu yüzden kitap boyunca anlatılanların yalnızca okunup geçilecek bilgiler değil, hayatımıza taşınması gereken hatırlatmalar olduğunu hissettim.
Kısa, öz ve etkili bir eser. Namazla bağını güçlendirmek isteyen herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Rabbim bizleri namazını vaktinde ve huşu içinde kılan kullarından eylesin.
Doğrusunu söylemek gerekirse ya da yazmak gerekirse; tamâmen önyargı ile baktığım bir yazar ve kitaptı. Ama kitabın şöyle bir içine dalıp biraz fikir sahibi olmak isterken kitabın içinden çıkamadım. Bu kadar mükemmellik beklemiyordum doğrusu. Konusu şuydu, buydu diye bahsetme gereği duymuyorum ki zaten yeterince popüler. Tamamen kendi yorumlaeım üzerinden bir inceleme yazmış olmak istiyorum bu kitap hakkında. Kitap tarihi bir kurgu romanı. Semerkant ve İran coğrafyası daha çok ağır basmakla birlikte yer yer doğu ile batı arasında köprü gibi bir konuma sahip olan Türkiye'de geçiyor. Ömer Hayyam'ın ünlü eseri Rubaiyat etrafında dönüyor konı genelde. O dönemin tarihi olayları ve gelişmeleri genişçe bilgiye dayalı verilmiş. Temelinde birbirinin içine geçmiş iki ana öyküden oluşan roman; Semerkant'da 1072 de başlayıp, Atlantik'in ortasında Titanic'de 1912 yılında hazin bir şekilde son buluyor. Okuru çok olsun keyifle okunsun.
Osmanlı devletinin son Abdülhamid han zamanını, Osmanlı'nın çöküşünü ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunu müşahede eden bir Türk ailesinin hatıralarını içeriyor kitap. Büyük dede olan Enis Paşa'nın evlatlarından torunlarına kadar hayatlarının bütün acı ve tatlı saflarını yavaş yavaş okuyorsunuz. Gayet ibretamiz olan bu hatıratta benim en çok dikkatimi çeken ise insanların birbirine karşı son derece nezaketleridir. Karı koca arasında bile isimlerinin sonuna Cahitciğim, Vehbiciğim veya çocukların anne babalarına karşı o tatlı takıları takan bir edebin ne kadar büyük olduğunu şu devirdeki edepsizliklerden anlayabiliyoruz. Ne diyelim, ne o devirler döner gelir ne de bu devir onlara benzer. Bu vesiyleyle hatıratta ismi geçen cümle müslüman ahfada Allah gani gani rahmet eylesin, âmin.
