Geçmişle Yüzleşen Öyküler
Yepyeni bir dille yazım hayatına atılan yazarın ilk kitabı,her biri insanın ruhuna dokunan 8 öyküden oluşuyor.Yazar,yaşadığı coğrafyanın en karanlık günlerini anlatan birbirinden etkileyici öykülerle okuyucularıyla buluştu.Beni en çok sarsan öyküsü “İsmail’in Vedası” oldu.90’lı yıllarını aynı coğrafyada yaşamış bir çocuk olarak, o yılların korkunç atmosferini tekrar anımsama sebep oldu İsmail’in Vedası.Bazı öykülerin sonunda yazmaya devam edeceğinin işaretlerini bırakan yazarımızı merak ve sabırsızlıkla takip ediyor olacağım.Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap olmuş.
Uzun zamandır Japon edebiyatından bir eser okumamıştım. Bu kitapta benim için durağan ama bu durağının yanında merak uyandıran bir okuma deneyimi sundu.
Kitapta hareketli bir olay akışı yok. Durağanlık belki biraz da bundan kaynaklanıyor. Karakterin kendi iç dünyasındaki konuşmaları ve bir atmosfer paylaşımı şeklinde devam ediyor anlatımı
Boş dairelerin artması ve yerleşik nüfusun azalmasıyla yaşam hareketliliği azalan bir mahallede yaşayan Taro ve Nishi'yi okuyoruz kitapta. Her iki kiracı da yakındaki gökyüzü mavisi bir eve ilgi duyar ve 'Spring Garden' adlı bir fotoğraf kitabında resmedilenlerle karşılaştırıldığında; evin arkasındaki gizemleri merak ederler. Dışı gökyüzü mavisine boyanmış, içi zarif bir şekilde dekore edilmiş olan bu ev, eskiden evlerini her açıdan ve her mevsimde kapsamlı bir şekilde fotoğraflayan ünlü bir sanatçıya ve onun küçük rollerde oynayan oyuncu eşine aittir. Çift, kitap yayımlandıktan iki yıl sonra boşanmıştır. Zevkli çift tarafından uzun süre önce terk edilen evde şimdi, evlerinin Nishi'nin uzun süreli merak konusu olduğundan habersiz, genç ve zengin Morio ailesi yaşamaktadır. Nishi'nin evib görme arzusu, bir gün içeri davet edilme umuduyla Bayan Morio ile arkadaşlık kurmasına neden olur. Taro isteksizce ona katılır ama kısa süre sonra o da eve kapılır. Ancak, fotoğrafların yakından ve defalarca incelenmesi, her şeyin göründüğü kadar toz pembe olmadığını göstermektedir
Hikaye, yakında yeniden yapılandırılması planlanan bu bölgede gelip giden kiracılarla birlikte değişim temalarını işliyor. Taro'nun babasının kaybı ile boşanma süreciyle başa çıkmasını ele alsa da, aslında pek bir şey yaşanmaz. Bu kısımları daha çok anımsama ve iç konuşma şeklinde okuyoruz. Karakterlerin sürekli mahallelerini ve zaman içindeki farklılıkları gözlemleyip
Reklam
Evli kadına aşık olan ve karşılık bulan bir ahlaki sorunlu hikaye ile başladı. Ardından zaman ve olaylar girdi. Tekrar vuslat gelince iki kayıp kişi vardı. Eski aşıklar eskilerden iz taşırken bir yandan da yeni halleri içindelerdi. Ve yabancılardi. Hem anımsama hem uzaklaşma ile bitti. Bu sebeple eski hikayeler tekrar canlandırılamaz. Onları orada değerli oldukları yerde bırakın.
ne kadar yazılırsa yazılsın harfsizliği anlatamıyor insan. ölüm hırkasını sırtına giydiğinde baban, bitmeyen kelimeler yumağını eline alıp, sen giyene dek çile çile söküyor, sökülüyorsun işte..
acıyı, kederi, an ve anıları, ağlarken güldüren, güldürürken ağlatan o değişken hüznü; ayrı hayatlar da aynı neden, süreç ve kayıpla deneyimlemiş olmak mı bu denli sarıp sarmaladı beni, bilemiyorum.
yas biter mi? kendi adıma, sanmıyorum. acı azalıyor belki ama kalp her anımsama da epey zorlanıyor bu kesin.
bahçıvan ve ölüm baştan sona; sevdiklerimizi o dönüşü olmayan sonsuzluğa uğurlamadan önce ki süreçleri, hakikat çerçevesinde incelikle işleyen bir yas kitabı.
ve içimizde ki o derin kuyuya bir adım daha yaklaştırıyor adeta bizi.
kalbi sevgilerimle Georgi...
Georgi Gospodinov
Georgi Gospodinov
8/10
2026 5. kitabı
İnsanların zaaflarının ve toplumsal düzenin aksaklıklarının ortaya çıkardığı dilencilik konumu üzerinden yaşam biçimini ve amacını sorgulatan eleştirel yer yer eğlenceli yer yer üzücü ve kafa karıştırıcı bir Reşat Nuri Güntekin romanı. Kısacası okurken hafif bir gülümsemenin altında türlü türlü duygu yaşatıyor. Bir nevi anti-kahraman baş karakteri. En sevdiklerimden Çalıkuşu 
Çalıkuşu ve Acımak 
Acımak kitaplarının örnek aldığım idealist öğretmenlerinden sonra adı bile belli olmayan paşa torunu bu karakteri gizli gizli seviyorum. Kitapta en sevdiğim karakter ise Talat oldu. Var gücüyle çalışan ailesine sırt çevirmeyen sorumluluk sahibi biri. Bir yandan da dostluk sevgi yardım gibi tüm değerleri yüksek. Böyle olan çoğu insan gibi sonunda o da Miskinler Tekkesi düzenine yenik düşüyor tabi. Bir de ilginç biçimde romanın karakteri ve karakterin toplumla ilişkisi bana 
Fyodor Dostoyevski Budala kitabındaki 
Budala Prens'i hatırlattı. Ancak bu benzerliğe dair hiçbir kaynak bulamadığımdan yalnızca beynim içinde bir anımsama olduğunu kabul ediyorum.
Çalıkuşu ve Acımak Acımak kitaplarının örnek aldığım idealist öğretmenlerinden sonra adı bile belli olmayan paşa torunu bu karakteri gizli gizli seviyorum. Kitapta en sevdiğim karakter ise Talat oldu. Var gücüyle çalışan ailesine sırt çevirmeyen sorumluluk sahibi biri. Bir yandan da dostluk sevgi yardım gibi tüm değerleri yüksek. Böyle olan çoğu insan gibi sonunda o da Miskinler Tekkesi düzenine yenik düşüyor tabi. Bir de ilginç biçimde romanın karakteri ve karakterin toplumla ilişkisi bana Fyodor Dostoyevski Budala kitabındaki Budala Prens'i hatırlattı. Ancak bu benzerliğe dair hiçbir kaynak bulamadığımdan yalnızca beynim içinde bir anımsama olduğunu kabul ediyorum.
İnsan bir ülke için savaşır, bedel öder, tarih yazar… Ama gün gelir adı gölgede kalır. İşte en çok bu ağır geldi bana.
Özellikle ölümünü okurken boğazım düğümlendi. Böyle bir askerin, böyle bir idealistin sonu bu kadar sessiz olmamalıydı diye düşündüm.
Bozdoğan benim için bir hatırlayış oldu. Unutulmuş bir paşaya, geç kalmış bir selam gibi…
Bu kitabı kapattığımda içimde hem gurur hem derin bir sızı vardı.
Ruhu Şad Mekanı Cennet Olsun
Reklam
Reklam