Apo
@apo_kran
16 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·112 syf.·
2019 39. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Monsieur-le-Prince Sokağı'na vardıklarında, Valet iki çocuğu sayısız kitapla tıkabasa dolu küçük bir dükkâna soktu. (...)
"Sana Fred ile Flora'yı getirdim" dedi Valet. "Rirette ve Kibalçiç buldu onları."
"Ne işe yarıyor tüm bu kitaplar?" diye sordu Flora, beğenmemiş bir havada.
"Bakın çocuklar" dedi Valet. "Sağda, roman ve şiirler var. Solda sosyal bilimler, politika. Bir yanda düş, diğer yanda eylem. İkisine de sahip olduğunuzda dünyayı fethedebilirsiniz."
"Haydi Valet, yavaş ol biraz" dedi kitapçı. "Olaylar daha karmaşıktır. Üstelik romanlar da toplumsal eylemdir, politika da düştür. Dünyayı fethetmeye gelince ne yapacaksın ki? Önemli olan kendini fethetmek."
[Kaybedenlerin Belleği - Michel Ragon, çev. Işık Ergüden, Ayrıntı Yayınları-2010, s.28]
"Bir başka insanla ilişkilerimizde en önemli hata kaynakları, iyi kalpli olmak veya o insanı sevmektir. Bir tebessüm, bir bakış, bir omuz yüzünden âşık oluruz. Bu kadarı yeterlidir; sonra, umut veya hüzün dolu uzun saatler boyunca bir insan imal eder, bir kişilik yaratırız. Ve ardından, âşık olduğumuz kişiyle görüştüğümüzde, karşımıza ne kadar acımasız gerçekler çıkarsa çıksın, o bakışın, o omzun sahibinden bu iyi yürekli mizacı, bizi seven kadın kişiliğini bir türlü ayıramayız; gençliğinden beri tanıdığımız bir insan yaşlandığında, gençliğini ondan ayıramayışımız gibi.” [Marcel Proust, Kayıp Zamanın İzinde-6; Albertine Kayıp, YKY, s.115]
Sayfa 115 - Yapı Kredi Yayınları
"Arzuladığınız şeyi kullanmak isterseniz; daha doğrusu onu "tüketmek", ötekilikten soymak, kendi mülkünüz haline getirmek ya da sindirmek, onu bedeninizin bir parçası, kendinizin bir uzantısı haline getirmek istersiniz. Kullanmak benlik uğruna ötekini imha etmektir. Âşık olmak ise, tam aksine ötekine ötekiliğinden ötürü değer vermek, onu ötekiliğinin içinde güçlendirmeyi istemek, ötekiliği korumak, onu çiçeklendirmek ve büyütmek, amaca ulaşmak için gerekli olması halinde kişinin kendi ölümlü varlığı da dahil olmak üzere kendi rahatını feda etmeye hazır olması anlamına gelir. Kullanmak (faydalanmak) almaktır, değer vermek kendinden vermektir."
[Zygmunt Bauman, Bireyselleşmiş Toplum, s. 204-205]
"Ve şimdiki zamana hâkim olmak, kişinin kendi kaderini denetlediğine güvenmesi, yaşadığımız toplumdaki erkeklerin ve kadınların en dikkat çekici biçimde yoksun oldukları şeydir. Güçleri birleştirerek ve safları sıklaştırarak oyunun kurallarında bir değişiklik sağlayabilme umudumuz gittikçe azalmaktadır: bizi korkutan riskler ve acı çekmemize neden olan felaketler muhtemelen kolektif ve toplumsal kökenlere sahiptir. Ama bunların sadece bireysel olarak yüzleşilebilecek ve sadece bireysel çabalarla onarılabilecek (eğer onarılmaları mümkünse) türde, rastgele, bireysel sorunlar olarak her birimize saldırdığı görülmektedir."
[Zygmunt Bauman - Bireyselleşmiş Toplum, s. 184]