Kırıklar
Aptallık ediyorum bazen,
Senin için üşüyorum ve yanıyorum.
"Gerçek değil, bu kadar büyük değil" diyorum kendime;
Söylemiş, yapmış olamazsın.
Üstüne basamazsın kırıkların bu kadar;
Tuz serpip limon sıkamazsın.
Dileklerimin hepsini yalanlara ithafen söylüyorum;
Kâbusların gerçekliğine,
Rüyaların yalanlığına...
Bekliyorum, "sondu" diyorum.
Sonra sonsuzlaşıyor sözcükler;
Durgunlaşıyor ve asla yerini bulamıyor.
Kırıklar alıyor yerini;
Beklentiler, suçluluklar...
Kırıklar kalıyor geriye.
aptallık maalesef Bihter'e özgü değil
Sahici bir şey... Nedir ki?
Duygular değil,
akıl bilinçaltına yenik,
ruh yitik...
O halde ben,
kim?
Şimdi bir şeye inanmak yeniden imkansız.
Savaşa gider gibi zırhlanmanın hırsı içimde.
Fethedilmesin diye inşaasını sürdüğüm kale
Firdevs için değil miydi?
Firdevs ya niye beni cezbetmedi?
Bu işte hep bir terslik ya da hep ben de bir yanlışlık...
Susturulmuşluğun gücü ve bağımsızlığıyla sörf halindeyim,
hükmediyorum içimdeki denizlere
Arayışı unutmanın aptallığı mı bu?
Yoksa arayışa başladığım yerde miyim ben yine?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Şairde delirmiş olmalıydı çünkü akıllı bir insan işi değildi; mısralarla dünyaya kafa tutmak.”
