Hatice

Hakikat şuydu: Mümtaz Bin Bir Gece'deki eskicinin hikayesine benzeyen ikiz bir ömrü yaşıyordu. Bir taraftan güzel bugünlerin hatırası zihninden ayrılmıyor, fakat o güneş doğar doğmaz, ayrılığın gecesi bütün azaplarıyla içinde kuruluyordu. Hülasa hemen hemen muhayyilesinde yaşayan genç adam cennet ve cehennemi beraberinde gezdiriyordu.
Sayfa 67·Kitabı okudu
1000k
Darlık, ıstırap sandığınız gibi az bulunur şeyler değildir; hele sizler hayatınızdan bir kere soyunun; biz size ümitsizliğin her çeşidini bulmağa hazırız!
Sayfa 62·Kitabı okudu
1000k
Her an çok fena bir şey olabilirdi. Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?.." Sual buydu...
Sayfa 60·Kitabı okudu
1000k
Madem ki okuyorsun, dedi , bari iyisini oku...
Sayfa 44 - İhsan·Kitabı okudu
1000k
Bu bir anne değildi, bir kardeş de değildi, belki koruyucu bir melekti. Varlığını değiştiren, eşyayı insana dost eden, günün saatlerine tatlı bir hava geçiren sırlı bir mahluk.
Sayfa 42 - Macide için- Derhal Yayınları·Kitabı okudu
İlişkiler