Gerçek yaşamsal bütünlük, doyuma ulaşmakta değil; arzu etmeye, aramaya, özlemeye devam etmekte yatar. Cervantes’in yüzyıllar önce söylediği gibi. “Yol her zaman handan daha iyidir.”
İçimde hiçbir arzu yoktu. Ne geçmişi, ne geleceği düşünmüyor, ancak yaşamakta olduğum anları biliyordum. Ruhum rüzgarsız ve kırışıksız bir deniz gibi sakindi.