Hayatta bütün yeni şeyler için onda bir alışıklık, bir aşinalık vardı; sanki onlar eskiymiş de herkes haberdar olmak için kendisinden sonraya kalmışçasına, ağızlarını açarak hayret edenlerin arasından o, omuzlarını silkerek geçerdi.
Reklam
Aşinalık insanı kendine yabancılaştırabilir.
Merhamet denilen şey, insaniyet hamurundaki İlahi dokunuş olmalıydı. Yoksa daha evvel birbirlerini görmemiş iki can arasında bu kadar yakınlık, aşinalık, birliktelik, duygusal benzerlik nasıl izah edilebilirdi. "
ona göre; kendisi böyle dört tarafı su ile çevrili yerlerin adamı değildir. büyük şehir adamıdır. insan sayısı milyonu geçen şehirlerin adamıdır o. yoksa böyle küçük yerlerde o adamla kimse aşinalık etmez, rakı içmez, konuşmaz; ilk günlerde hakkında bir şeyler öğrenmek için dostlar bulunabilir ama sonra hepsi çekilir, onu köpeğiyle yalnız bırakabilirler. kimse meşgul olmaz onunla
"Hiç yeni tanıştığınız biriyle inanılmaz bir uyum yakaladığınız oldu mu? Yeni tanışmanıza rağmen birbirinizi yıllardır tanıyormuş gibi hissettiniz mi?"
Reklam
Reklam