Galiba bazı gerçeklerin kendilerine has vakitleri var. Öyle yerli yersiz anlatılmaz herkese.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Çok mu seviyorsun onu?”
“Evet.”
“Peki en çok neyini seviyorsun?
“Bana hayal kurdurmasını seviyorum…”
"Unutma kızım" diye fısıldadı "bu yüce millete özgürlüğünü geri getiren o vatan evlatları, bu topraklara saadeti de geri getirdiler. İste bu yüzden bugün her şey bu kadar anlamlı ve güzel görünüyor gözlerine."
Bu romanda anlatılanlar hayal ürünü değildir. Mekân hayal ürünü değildir, zaman hayal ürünü değildir ve o yeni yetme vatan evlatları hayal ürünü değildir. Bu hikaye sadece savaşın yıkıp geçtiği bir nesli anlatır...
“Senin yapacağın tek şey bana sadık kalmak. Bana ihanet edersen beni kaybedersin ve beni kaybeden biri her şeyini kaybetmiş demektir.”
