Biraz kâğıt aradım her sevdiğim gövdede
Her sevdiğim gövdeden ayak aldım bir el bıraktım
Görmeden sevmekti asıl istediğim
İstendiğim kadar yaşadım, ölürken kalbimle aklandım
Bulamadılar nerede kuruyup kaybolduğumu
Ruhumu toprağa emanet ettim, bense hatıralara saklandım
İnsan soyunun, nerede olmuş olurlarsa olsunlar, dilin gramerini, şu en muhteşem, en harika sanat eserini icat etmiş, partes orationisi (retorik) yaratmış ve isim, sıfat ve zamirlerde cinsiyet belirtilerini, fillerde zaman ve kipleri ayırıp yerleştirmiş olan şu özgün kafaları ne kadar büyük, ne kadar hayranlık uyandırıcıdır! Burada onlar ince ve özenli bir şekilde (eylemin tamamlanıp tamamlanmadığına göre) yakın, uzak geçmiş zaman kiplerini-ki Grekce'de bir de bunlanın arasında geniş zaman kipleri vardır--birbirinden ayırmışlardır. Bütün bunlar soylu bir amaçla, insan düşüncesinin tam ve kusursuz ifadesi için her ince kıvrımı ve onun değişikliğini alıp doğru bir şekilde yeniden üretebilecek uygun bir maddi uza sahip olma amacıyla yapılmıştır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gelebildin mi ama üstesinden?
Her şey sana bir sevgili müjdelerken? Nerede saklayacaksın onu? Büyük, yabancı düşünceler öylece gelip giderken içinde ve gecelerken yanı başında.
Görür görmez gönlü akmış, ne olduğunu bilmeden o an sevdalanmış.Zaten sevda da öyle bir şeydir; ansızın çıkar da gelir. Hiç ummadığın, beklemediğin ve bilmediğin anda. O zamanlar şimdiki gibi değil ki sevdanın da bir edebi var, hem öyle ha deyince de gidip görülmez, dik dik bakılmaz, nerede olsa uzaktan göreyim umuduyla sevdasını içinde saklamış. Yanmış durmuş da kimseye tek bir şey dememiş…
Sayfa 56 - Nesil Yayınları
Bahar & OzanAşk - Edebiyat - Roman
"Kötü hissettiğim zaman kaçtığım, nefes aldığım bir yer. Kafamda.
Kafamda ama haritada nerede dersen, Şavşat'ta, göl kenarında. Dünyanın en güzel yeri. Sen de varsın orada... Ama o göle ayak bastın mı dersen, hayır. Ne biçim Şavşatlı olmaksa bu... Ama şimdi. .."
Baktım gözlerinin içine, o da bakıyordu. "Annemler buraya gelirse hepten terk etmiş olacağım Şavşat'ı."
Gülümsedi Ozan. Elleri bacaklarımı sevdi.
"Artık orada yaşamıyorsun diye Şavşatlı olmaktan vazgeçemezsin. Öyle olsa ben nasıl İskeçeli olayım?"
Gözlerin nerede, sen neredesin?
Yine yollara düştüm efulim
