AnadoluAlıntı
Beşikler vermişim Nuh'a
Salıncaklar, hamaklar,
Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır,
Anadoluyum ben,
Tanıyor musun ?
Utanırım,
Utanırım fıkaralıktan,
Ele, güne karşı çıplak...
Üşür fidelerim,
Harmanım kesat.
Kardeşliğin, çalışmanın,
Beraberliğin,
Atom güllerinin katmer açtığı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,
Kalmışım bir başıma,
Bir başıma ve uzak.
Biliyor musun ?
Binlerce yıl sağılmışım,
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı, seher-sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,
Haraç salmışlar üstüme.
Ne İskender takmışım,
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler, gölgesiz!
Selam etmişim dostuma
Ve dayatmışım...
Görüyor musun ?
İşi yolunda gidenler için yaşam toz pembedir. Nerede olursa olsun böylelerinin, dertleri olsa olsa sevgi, özlem, sıla v.s dir. Biz sevgiden, özlemden, sıladan, her şeyden vazgeçtik Bütün bunlari unutarak başımızın derdine düştük. Gerçi, bu perişanlık içinde bile havalar güzel gittikçe iyi-kötü anılarla geçinebiliyordum. Şimdi hepsine birden paydos ! ..
Aşk meşk mevzularının bu denli karmaşık olmasından
acayip sıkıldım. Kültürüyle, sanatıyla, edebiyatıyla kolay olmayacağına öyle inandırılmışız ki, nerede bir sorun yumağıyla karşılaşsak onu aşk sanıyoruz. Zorluklar, mücadeleler,
açmazlar, olmazlar, Leylalar, Mecnunlar, kavgalar, krizler
derken saçma sapan döngülerin içine çekiliyoruz. Halbuki
bir şey olacaksa kolayca olur, yağ gibi akar gider zaten. Aksini söyleyenlere inanma, düpedüz kandırılıyoruz Osman.
çok acıdı canım.
"Öfkeli olduğum bir zaman oldu. Tamamıyla sarhoş olduğum bir zaman oldu. Nefret edip her şeyi ateşe verdiğim bir zaman oldu. Aylarca saraydan çıkmadığım, belki yerimden bile kıpırdamadığım bir zaman oldu. Aylarca saraya girmediğim, her güne başka bir yerde uyandığım ve nerede, kiminle olduğumu bilmediğim bir zaman oldu. On yılların içinde bir yerde beklemek bir ıstırap haline gelmişti. İnancımı yitirmiştim. Neyi beklediğimden bile emin değildim. Kendimi dışarıya attım ve sevecek birilerini aradım. Birlikte gülecek, eğlenebilecek, yalnızlığımı kırabilecek birilerini aradım. Başka boyutlara, diğer âlemlere, diyardan ama aslında saraydan olabıldiğince uzağa gittim. Ne yaparsam yapayım hiçbiri işe yaramadı Gerçek olduğunu o zaman kabullendim."
Herkes Eros'un nerede konumlanacağını Beklerken, Eros ne hanlara, ne saraylara, ne de dünyaya sığabildi. O sadece kalplerde var olabildi.
İlk bakışta hissedilen titreşimde, bir ayrılığın ardındaki sızıda, bir çocuğun gülümsemesinde, bir annenin sessiz duasında kendine yer buldu.
onun sayesinde Tanrılar zamanı unuttu, insanlar kelimeleri.
Ama Eros , hep oradaydı .
Aşkın içinde değil, varoluşun Nabzındaydı...
