“Yüreği iyilik dolu, çocuğunun ona verdiği umutlarla gurur duyan bir baba, onun olağanüstü yazgıları yaşamak için dünyaya geldiğini düşünür, oysa çocuk büyür ve öteki insanlar gibi bir insan olup çıkar"
Alıntı
Bugün şu bölgelerde savaşarak kanlarını toprağa akıtanlar , evet, Ortadoğuludur; lakin birbirine karşı kullandıkları silahların ve mermilerin hiçbiri Ortadoğu’da üretilmemiştir. O halde sormak lazımdır, bu savaşı çıkaranlar ve yönetenler gerçekten böyle insanı mıdır yoksa Avrupa’nın her ülkesinden buralara gizli emellerle yollanmış ayrılıkçılar, tetikçiler yahut onlara gizli yollardan silah temin edenler, silah satanlar, bunun için gizli yardımlarda bulunanlar mıdır ? Asıl katil siyahı kullanan mıdır , silahı imal edip eline tutuşturan mı ? Hz. İbrahim’in barış için mücadele ettiği şu topraklarda şimdi onun torunları birbirini kırıyor. Coğrafyanın kaderi sanki. Yüce Baba ayak izlerini burada bıraktığı zaman savaşın iki cephesi vardı; inananlarla inanmayanlar. Şimdiki savaşın tek cephesi var. Müslümanlar. Oysa gölgede can verenlerle can alanlar kadar , uzaktan onları yönetenler de İbrahim’in çocukları. Yazık şu insanlığın haline !
Sayfa 382·Kitabı okuyor
Reklam
Hayatının En Büyük Sorumluluğu Anne Baba Olmak
Ne zaman anne olacağı, hatta olup olamayacağı bile belli değildi. Eskiden aklına kendini anne olarak hayal etmek dahi gelmezdi. Büyük sorumluluk, büyük dertti çocuk. Hayatının kalanını onun hizmetine sunmak demekti.
Sayfa 326·Kitabı okuyor
Sizin Hiç Babanız Öldü Mü? Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü kör oldum Yıkadılar aldılar götürdüler Babamdan ummazdım bunu kör oldum Siz hiç hamama gittiniz mi? Ben gittim lambanın biri söndü Gözümün biri söndü kör oldum Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak Söylelemesine maviydi kör oldum Taşlara gelince hamam taşlarına Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi Taşlarda yüzümün yarısını gördüm Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü Yüzümden ummazdım bunu kör oldum Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
Bir gün babam gercekten öldü.
"Kalktım. Odasına gittim. Yatağın yanı başına düşmüş, ağzı kan doluydu. Beni azarlamadı, gerçekten ölmüştü."
Alıntı
Sol taraflarda bir yerlerde, öz annesinin varlığını hissediyor. Hayatı farklı bir yöne doğru gitmiş olsa, şu an yanında o olacaktı.
Sayfa 94 - Agnes·Kitabı okuyor
Reklam
Reklam