İLK HAYATI
1876 yılının bir bahar sabahında hayata gözlerini açmış Said. Doğan her bebek ağlar, fakat o ağlamamış . Çünkü hayata ağlayarak başlamayı kendine yedirememiş de ondan .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bahar geldi; başka şey istemem kafamda;
Hele akla hiç yer vermem bahar soframda;
Şarap, seninleyim bu mevsim, koru beni
Söğüt ağacı, sen de ser gölgeni altıma.
Şimdi ben bundan sonra
hangi türküyü çalsam
herkesin göğsü vurur
iyi olmasa bile
.... çılgın bahar, kanımı eskittin tazeliğinle
adın biraz sonra geçecek defterimde
ah o nasıl hazin bir yapraktı
nasıl yapraktı
artık unutmam
gecelerimde
kıyıdan ve yeşilden ve denizden boğuluyo
ne sabah var ne akşam
kalktım ki
evet
ne sabah var ne akşam
şimdi ben bundan sonra
hangi türküyü çalsam
Hayat beni böyle köşeye sıkıştırmayı, gözümün içine baka baka çelme takmayı severdi. Hayatın unuttuğu bir şey varsa o da bir yerden sonra daha fazla düşülmediğiydi.
Bu gecenin sabahı ve bu kışın baharı kat’iyetinde fani dünyanın karanlıklı kışının bâki bir baharı ve sermedi bir sabahı geleceğini hadsiz emareler le haber verir
