Ya erguvan yanaklım, canyeşilim Kırlangıç rüyalarından adresini aldığım Üstünde sonsuza uçtuğum kilim Yıldız saraylarında yürek yüreğe kaldığım Ah sevgili, neydi o zümrüt etekler Ucuna dalgacıkların ak dantel ördüğü Hani topuklarına inen çiçekler Ruhumun, öz cennetinden bir kesit gördüğü Baharım Gülzârım
Şiir
“Vaslından ayrı n’ola kanım dökülse gül gül Ben gülbün-i firâkım bu fasldır baharım” Fuzuli “Sana kavuşma özlemiyle kanım gül gül dökülse ne çıkar; ayrılığın gül dalı benim ve şimdiki bu mevsim de benim baharımdır.”
Sayfa 25
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Benim kadınım, güzelim, gözbebeğim, rüzgârım, ciğerparem, baktığım, gördüğüm, sesinde bakışında eridiğim, gözlerimin, beynimin, kulaklarımın gıdası, dudaklarımın mührü, gönlümün yâri, aklım, fikrim, tek bildiğim, ruhum, kalbim, ahım, eyvahım, canımdan öte canım, nazlım, niyazlım, sinesi baharım, sesim, soluğum, nefesim, avazım, sevincim, zarafetim, letafetim, afetim, özüm, pirim, parem, güneşim, mahım, hayatım, hayalim, göz nurum, öz ruhum, kıblem, duam, niyetim, dergâhım, yörüngesinde sema eylediğim, hüznü hazanın bereketi, gülüşü sabahımın seheri olan, dilinden hayat fışkıran sevgilim, kalbiyle konuşanım, elimden tutanım, neşem, gülüşüm, yandığım, yangınım, su bakışlım, yüreği nakışlım, can yoldaşım, karım; Dön geri.
Bu leyl-i gamda yine dili mahzun benim Sessiz gecelere karışmış bütün efkârım benim Ne dost sorar halimi ne bir hemdem var Zamana emanet olmuş bu kalb-i nalanım benim Karanlık uzasa da yolumdan dönmem ben Bir ümit saklar içimde hala baharım benim Felek ne çok sınadı bu sabırlı gönlümü Çileyle yoğrulmuştur her bir imtihanım benim Gönül istediği kadar arzu etsin şöhreti, şanı Gönlümün savtına kulak vermez yazgım benim Yaşasam da bu dünyanın zevk-i sefasını en derinde Mutlu olmama razı gelmiyor mihnetim benim Oysa gayem mutlu kılmaktır insanları bu cihanda Kasvetin önünde boyun büktürmüyor davam benim Felek ne denli sınarsa sınasın bu canı Bu sabırdan doğan yarınki kuldur İstikbalim benim
Sayfa 26 - Büşra Gül Yücel:
Şiir
Tabiatta dört mevsim, insanda iki mevsim vardır: Hazan ve bahar. Benim ilkbaharım dediğim hazan çıktı, talan etti evimi barkımı yıkıp gitti. Az evvel konuştuğum Gülizar biliyorum ki benim ikinci baharım olacak. Hem de gerçek bir bahar.
Sayfa 77 - Kapı Yayınları
Alıntı
Ağacım. Aklım. Anam. Arkadaşım. Armağanım. Aşkım. Ateşböceğim. Atlasını. Avlum. Bağım. Baharım. Bahçem. Başkentim. Bereketim. Birim. Biriciğim. Birliğim. Binim. Boncuğum. Bulutum. Canım. Canımıniçi. Cemim. Cümlem. Cumartesim. Çimenim. Çöreğim. Çocuğum. Çocukluğum. Çoğum. Çokluğum. Demim. Denizim. Dilim. Dostum. Duam. Düğmem. Dünyam. Evim. Fikrim. Gazelim. Gecem. Gerçeğim. Göğüm. Gönlüm. Gözüm. Gülüm. Gülüşüm. Gündüzüm. Güneşim. Güzelim. Hayatım. Hevesim. Herşeyim. Hırkam. Işığım. İçim. İdilimin. İkindim. İlacım. İyiliğim. Kalbim. Kanadım. Kardeşim. Karpuzum. Kılavuzum. Kınalım. Kızım. Kızılını. Kızılbaşım. Kırmızım. Köprüm. Kurabiyem. Kuzum. Limanım. Masumum. Mavim. Mayam. Meleğim. Mercanım. Meyim. Mintanını. Nar'ım. Nasibim. Nazlım. Nefesim. Neyim. Niyazım. Ormanım. Ömrüm. Parkım. Perim. Prensesim. Ruhum. Rüyam. Sabahım. Sahilim. Semahını. Semtim. Sevincim. Sözüm. Suyum. Şarabım. Şarkım. Şefkatlim. Şenliğim. Şiirim. Tanem.