Daha başından rahatsız edici bir kitapAlıntı
"Aileme özel besin veriyorum, bildiğimiz et ama çok daha lezzetli,"diyor.
Peki ben, böyle sağlamcı ve hesapçı olmayı ne zaman, nereden öğrenmiştim? Neden ille de uzun yolculuklara çıkmak, daha en başından yolun sonunu planlamak, bütün adımlarımı ölçüp biçerek atmak zorundaydım?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aklıma geçenlerde gördüğüm begonvil geldi birden. Gözlerim onu aradı duvarda, bulamadım. Gideceği en başından belliydi, zaten başka yerlerin bitkisi o, hiç gelmemesi gerekirdi.
Hayatım, başından beri muazzam bir şeyi bulmanın cereyanı içinde akıyordu. Şu veya bu miskin vesilenin hassasiyeti içinde birini arıyordum.
BİRİNİ...
O, kim mi?
Allah'ın Sevgilisi...
Sonsuzluk ikliminin batmayan güneşi ve ebedîlik sarayının paslanmaz tâcı...
İnsan sıkı tutmalı yüreğini; çünkü gitmesine izin verirse, çok geçmeden aklı da gider başından.
“Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında,
Öyle yoruldum ki, yoruldum dünyayı tanımaktan…
Saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda.
Acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman,
Acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim.”
