İşte kurnazca haklıyım sayesinde
Başladım borumu öttümeye,
Umarım bu başarılı olur sonuna kadar.
Benim dişi atmacam aç, kursa bomboş şimdi,
Bana tamamen baş eğinceye kadar yemek verilmemeli,
Yoksa yapma kuşumun yemliğine asla çevirmez başına.
Sahibinin sesini tanıyıp gelmesi için
Bir yoldan daha eğitmeliyim ben atmacamı:
Yani sinirden kanatlarını çırpan, açıp süzülen
İtaat siz çaylakları gözler gibi, dikkatle gözlemeliyim onu.
Bugün yemek yemedi, yemeyecek de,
Dün gece uyumadı, uyumayacak bu gece de.
Tıpkı yemekte olduğu gibi, yatagin yapılışında da
Olmayacak bir kusur bulur,
Fırlatırım yastığı bir yana, şilteyi öbür yana,
Yorganı öteye atarım, çarşafı beriye
Ve bu hırgür içinde,
Bütün bunlara onun güzel hatırı için katlandığımı,
Niyetimin iyi olduğunu, saygımı göstererek anlatırım ona.
Sonuçta bütün gece gözlerini bile kırpamaz,
Eğer yorgunluktan başı düşüp uyulamaya kalkarsa,
Bağırır çağırır, gürültü, patırtıyla izin vermem uyumasına.
Bir kadını nezaketle kahretmenin bir yoludur bu da,
Ancak böyle takılır onun o asi, dikbaşlı huyuna.
Hırçın birini nasıl eğitceğini herkesten iyi bilen biri,
Hayırlı bir iş yaptığı için konuşabilir şimdi.