Tamam, size çok romantik bir davranış gibi gelebilir. Belki de gerçekten öyledir, bilemiyorum. Bildiğim tek bir şey var, ilk adımı ÖZELLİKLE erkekten beklediğinizde ONU PATRON ilan ediyorsunuz, haberiniz olsun.
Pek de mantıklı olmayan ve genellikle bir avuç insanı çoğunluğa göre ayrıcalıklı kılan bir takım kural ve düzenlemelerle bağlanmış bir dünyada, belki de tek gerçek hürriyetti delilik.
Kafamda Kamuran akkor 'kim bilir' çalıyor. :)
Belki de tüm gizler, her ne olursa olsun hiç değişmeyen o büyük muammayı, "insanı" anlamaya başladığımızda çözülecektir.
Bir kişi yoldaşlarının yürüyüş hızına uyum sağlayamıyorsa belki de bu, farklı bir davulcu duyduğu içindir.
Okuyucum, siz de çocuk oldunuz ve belki de hâlâ çocuk olmanın mutluluğunu yaşıyorsunuz. Muhtemelen (kendi payıma hayatımın en güzel günlerini bu şekilde geçirdim)
"Gel sen, bu çok denendi ama gel, biraz konuşmayalım.
Hiç konuşmayalım, belki görmeyelim ve duymayalım.
Sıradan sevişmeler de ilginç olabilirdi, kıtalar keşfedilmemiş olsaydı.
Sonsuzluğu dikey bir zamanın içine seni doldurdukça kendime yaklaşıyorum.
Çekirdeğim, senin haberin, kuşlarını kovalıyorum.
O yüzden sen gel, gökyüzü boş kalmasın.
Toprak yeterince çıplak,
Gel ağaçlara özenelim bunlardan şunlardan geçip.
Köklerimiz dünyada, uzanan ellerimiz gökte…"
