Nihal
@bellabeth
207 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"O nedir?" Onu Karl'a tarif etmenin bir yolunu bulmaya çalıştım. "Pekala, onu en iyi şöyle tarif edebilirim: Bir an durup, çevrendeki havayla ve başka her şeyle tamamen ve moleküler olarak bir olduğunu hayal et. Sadece, bedenini oluşturan atomların arasındaki havayı hisset ve her şeyin mükemmel olduğunu ve her şeyin bir olduğunu bil. Bunun çok iyi bir tarif olmadığını biliyorum ama yapabileceğim en iyi tarif bu."
Mikro insanın dar, katı yaşam kalıpları başarısızlıktan kaçınmak amacıyla kendisi tarafından tasarlanmıştı. Ancak, uzun vadede bu kalıplar onun kendi kurduğu küçük hapishanesinin dışındaki dünyayla baş etmekte yetersiz olduğuna inanmasına hizmet ediyordu.
Artık dini fanatiklerin ve bölücülerin bulunmadığı bir zaman gerçekten gelmiş olabilir miydi? Tanrı'nın 'seçilmiş' kulları olduklarını iddia eden gruplar artık yok muydu? Öyle görünüyordu ki, mikro bölünmeler özellikle insanın inançları ve yaşam felsefesi açısından çok önemli olan dinlerde uzun ömürlü olmuyordu. Sadece makrokozmik bir'liğin her-şeyi-kabul-eden felsefesi kalıcı değere sahipti.
"Bunda şaşacak bir şey yok, Jon!" diye söze başladı, Rana. Senin zamanında bilinçli olarak edilen dua, aslında kişinin sahip olmayı hak etmediğini düşündüğü veya elde edemeyeceğinden korktuğu bir şey için kuvvetli bir yakarıştı. Baskın düşüncelerimiz gerçekleşerek realitemiz haline geldiklerinden, insanlar bilinçli olarak dua ederek diledikleri şeyi genellikle elde edemezler; çünkü baskın düşünceleri ona sahip olmadıkları ve olamayacaklarıdır!
"Ancak, başka bir bakış açısından, düşündüğümüz her düşünce bir duadır; çünkü bir kez düşünüldüğünde, o düşünce evrenin kalıcı bir parçası olur ve makrokozmik bütüne hitap eder. Tüm dualar, aslında tüm düşünceler bir şeye duyulan arzuyu ifade eder."
"Ama" diye karşı çıktım, "insanların diğer insanlara karşı bencilce, acımasızca, hatta şiddet içeren davranışlarını nasıl olur da kınamazsın? Özellikle, bu davranışlar neredeyse tüm gezegenimizi yok edecek kadar bencil ve öngörüsüz hale gelmişse?"
"Bu, insanın kendi eylemlerinin sonuçlarını öğrenebilmesinin tek yoluydu" diye yanıtladı Carol. "Öğrenme sürecinde hatalar olmazsa olmaz; onlar gereklidir. Ayrıca, bu sadece kısa vadeli mikro bakış açısından korkunç görünür. Makro bakış açısından her şey mükemmeldir. Her şeyin bir amacı vardır ve her şey mutlu sona ulaşır, çünkü her şey mükemmel Makro farkındalığa doğru tekamül etmektedir."