"Ah! Bir çukurdayım! Güçsüzüm, aptalım... Gülünç bir kurbanım ben! Güldürüyorum, ağlatıyorum! Bir damla suda boğuluyorum! Bir kan gölünde boğuluyorum! Geceden korkuyorum, ölümden korkuyorum, bir bönüm ben."
Bir savaştan çıkmış hiç kimse, artık aynı kişi olamazmış. Kazanmak kaybetmek gibi olaylar komple yalanmış. En önemlisi “ben elimden geleni yaptım” kadar güzel bir cümle yokmuş.
Beklemek aynı zamanda bir yerdir. Beklediğiniz yerdir. Benim için beklemek, bu oda. Bir boşluğum ben, burada, parantez işaretleri arasında. Diğer insanlar arasında.
onu kül edeni hiçbir zaman soramamıştım ama kül olduğunu biliyordum hiçbir zaman küllerinden yanacağını da düşünmemiştim onu kül olduğuyla kabullenmiltim o ise ben yanarken söndürmek için elinden geleni yapmıştı
"Ve ilk kez tam anlamıyla kavrıyorum başardığımı, oldu işte , işe yaradı.Seçilmişlerden biri oldum ben de, Yukarıdakilerin önemli addettiği biri oldum."