Ben de dersimi almıştım. Bir insanın bir buçuk dakikada ezilip mahvolduğunu görmek, hiç de hoş bir şey değildir.
Yazdıklarımı hasta bir beynin hasta heyecanına vermeyin. Bilin ki, benim için bir mükemmelliksiniz siz! Daha önce gör-müştüm sizi, şimdi de her gün görüyorum. İnanın, yargılamaya çalışmıyorum sizi. Düşünerek sizin mükemmel olduğunuza karar vermiş değilim. Düpedüz içimden öyle geliyor, mükemmel olduğunuza inanıyorum. Gelgelelim, size karşı bir günahım var: Sizi seviyorum. Mükemmelliği sevmemek imkânsızdır. Mükemmelliğe, yalnızca mükemmelliğe bakılabileceği gibi bakılır, öyle değil mi? Oysa bu arada ben size aşığım da. Gerçi sevgi insanları eşitler, ama endişelenmeyin, ruhumun derinliklerinde bile olsa, sizi kendimle eşitlemiş değilim. ‘Endişelenmeyin’, diye yazdım size... Hiç endişelenmiş olabilir misiniz ki?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gülseren Budayıcıoğlu’nun ağzından
Ben dokuz yaşındayken babaannemi kaybettik. Yazın İskilip'e, kızlarının yanına gider, kışa doğru tekrar bize gelirdi. O yıl biraz gecikmişti. Hâlâ hatırlarım, 10 Ocak gecesi, gece üç sularında hepimiz derin uykudayken büyük bir gürültüyle uyandık. Meğer holde duvarda asılı duran dolap yerinden kopup yere düşmüş.
Telaşla dolabı toplamaya çalışırken telefon çaldı. Zaten uykudan korkuyla uyanmışız, bir de o saatte telefon çalınca içimiz iyice ürperdi. Babam aceleyle açtı telefonu; konuşmasından kötü bir şey olduğunu hemen anladık. Meğer dolabın düştüğü anda babaannem de vefat etmiş.
Sayfa 29
Ne yazar! Sen sevmemişsin...
Belki doğmamışsın sen daha,
serpilmemişsin daha,
belki dişi hormonlarıyla beslenen bir göğüs gibisin,çatlamaya hazır bir pazu gibi arkası yarınsın...
Aşure yerken içinde karşılaştığım,
o zamana kadar hiç görmediğim farklı bir yemişsin;yanımdayken tam,
düşlerimdeyken belinden kırılmış,
üzgün ve yarımsın...
Bazen karımsın,bazen metresim,
bazen kilometrem,bazen fersahım,
bazen sadrazamım,bazen faşizmimsin!
Anlaşana be,bazen orospum,
bazen sana hiç deymeden de bir tek benimsin!
İşte Şule,
tutuklanıyorum.
Sanma ki âmâ dilenciye dilendiği için sadaka verirdim ona ben
Bazı şeyleri göremediği için acıdığımdan,
bazı şeyleri göremediği için sevindiğimden para verirdim.
Hem nasıl anlarsın sen,
bir kekeme konuşmadığında onun kekeme olduğunu?
Saçmalama Şule, yalvarırım;
insan bir kere sever de,gözleri bakarken kekelemez olur mu?!
Bugün de senin yağmuruna ben şemsiye olurum.
Geçmişteki kötü tecrübelerin, geleceğine ipotek koymasına izin vermeyeceksin. "İnsanoğlu kötüdür. Suiistimal eder. Yüz verirsin, astarını ister," dedin miydi, unut insanlığı. O kötülerden de kötu biri olup çıktın sen! "Ben bir iyilik yaptım, kaldırdım, denize attim!"diyebiliyor musun? Ne mutlu!
Sayfa 207
