/Bir kalbiniz vardır onu tanıyınız.
Bir şehir kadar kalabalıktır bazıları
Bir dehliz kadar karanlıktır bazıları
Konuşurlar
İsterler
Susarlar
Dinlememişseniz nice yıl kalbinizi
Ev meslek iş para geçim diyerek
Düşünün şimdi bir de
Şehirlerde kasaba ve köylerde
Başını eğmiş kalbiyle söyleşen bir kişi olduğunuzu./
Bakımı olmazsa yıkılır ev. Bakımı olmayınca insanda yıkılır. İkisi birbirine dayanak olacak ki ikisi de yıkılmasın. Ev insanın en büyük yoldaşı...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Küçük bir ev yapımı çilek reçeli kavanozunu açarken, düşüncesi içime saplanıyor. Daha birkaç ay önce, bu yaz, annemle birlikte bu çilekleri topluyorlardı. Onlara bu yıl onca mutluluk getiren romanının ithafında şöyle yazıyordu: “Hâlâ çocukluğun ebedi çilek tarlalarının otlarını ayıklayan annem ve babama.” Acaba bundan sonra bu ithaf yazısındaki “hâlâ” kelimesini değiştirmeli miyim?
acıttı
"Içimde bir kurbanlık koyun büyüttüm ben yıllarca. Ne kesmeyi ne sevmeyi becerebildim. Kendim için üzülmeye itirazım yok ama acımadan merhamet edebilir miyim? Görmeye bile katlanamadığım parçalarımı kabullenebilir miyim?"
Bir kalbin sadakati,
Bütün dünyayı ev kılmaya yeter.
