Selam yıldızlarım! Bugün size severek (biraz da mide bulantısı var tabii) okuduğum Oyuncak serisinin 3. Kitabı olan “Oyuncak Mahşeri” ile geldim. Ay kitap rengi, tasarımı müthiş olmuş. Ama favorim iç kapaktaki bulmaca oldu. Biz bitmişiz diye boşuna demedim ben, bu kitap sizi bitirecek arkadaşlar!!!
Okumaya başlarken şey oldum böyle; bolca yalan var, sır var, katilin biri yetmezken ikisi var, duygusuzluk var VAR OĞLU VAR! Ve işin trajikomik yanı her sayfada bu varlar giderek artıyor! Siz ne olduğunu anlamaya çalışırken palyaço ve soytarı savaşının orta yerinde öldürülen insanları okuyorsunuz. Kim vurduya giden yok neyse ki DE listeye kaynak yapanlar var maalesef. Parktaki ve bottaki sahneler bunlara örnek denebilir. İkisi de midemi bulandıran sahnelerdir bu arada. Fekat!! En mide bulandırıcısı hepimizin koca seri boyunca ortak nefret sebebi olan kişiye ait bence. Hayır burada da başrolü kapmak için bu kadar alçalamazsın yani, ayıp. En azından ölürken biraz daha az şov yap. Okurken buna mı öldün gerçekten dedim, şakasız (ama midem bulandı, gerçek) Ha bi de bir sahnede daha böyle oldum ondan önceki sahnelerden birinde ama onu size spoisiz söylemem zor olabilir. Sadece sert bir kayıp sonrası olduğunu bilseniz yeter ya, en spoisiz cümle bu olabilir galiba :) Bu olaylar silsilesinden en temiz kurtulanın en sevdiğim tek kişi olması da çok mutluluk verici. Neyse ki onu kurtardık da… Kendimizi kurtaramadık!!!
Palyaço bizi öyle şeylerle yüzleştirdi ve bize öyle şeyler yaşattı ki, hiçbir zaman aklımıza onun da bir insan olup kaybedebilecekleri olduğu gelmedi sanırım. Bu yüzden bize kızması, kendine kızmasından daha kolay oldu. Yine de Noa’ya yaptığı o hainlik, önceki kitapta olan kadar kötüydü. Hayır zaten kadının şalterler atmış, duygusuz birine dönüşmüş sen daha ne olsun
Öncelikle şunu söylemeliyim ki akıcılığı müthiş düzeyde,nasıl bittiğini anladığımı söyleyemem.Okumakta zorlananlar için iyi bir seçenek olacaktır.
Kitabın konusu, Dünya'ya ilke kez ve bir görev için gelen uzaylının yaşadığı ve hissetiklerinin temelinde insan tanımı.Kitapta çelişkilerin olduğu bazen ise anlamsız bulduğum noktalar oldu tabiki.Ama genel olarak beğendim diyebilirim.
"Bizler hayatın akışına o kadar kapılıyoruz ki aslında kim olduğumuzu,ne olduğumuzu veya ne olmak istediğimizi unutuyoruz.Öfkelerimizi,kaygılarımızı, endişelerimizi artırarak taşıyoruz içimizde.Sevgiye,huzura,umuda yer bırakmayacak kadar dolduruyoruz içimizi.Sonra hayatın bir bölümünde tıkanıyoruz aniden,hayatı sorgularken buluyoruz kendimizi, hayatın biz demek olduğunun farkında olmadan.Kayboluyoruz hayatı sorgularken.Sonra bu döngü içinde dönüp duruyoruz.Bir bakıyoruz hayat bitmiş,biz bitmişiz.İşte bu yüzden endişe yerine sevgi biriktirin içinizde,umut edin.Hayat budur aslında;sevmektir bir yerde kendimizi, insanları, dünyayı.." Kitapla kalın:)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·104 syf.·
2021 1. kitabı
Öyle yorgunum,
Öyle üşeniyorum,
Öyle kırığım ki..." (s. 49)
Tesadüf değil böyle dizelerde vuruluşumuz. Şimdi hepimiz aynı yerde yorgunuz. Öyle kırgın, öyle yorgun ki hiçbir şeye mecali kalmamış... Adına üşenmek diyoruz. Bitmişiz halbuki. Nasıl desem bilmiyorum, günlerce uzanıp tavanı izleyesim var. Hayatın sorumlulukları buna dahi müsaade etmiyor. Çekip gitmek ne haddimize, olduğumuz yerde duracak günümüz yok. Hayvanlar bağlıyken tutsak, bizler oradan oraya koştururken...
+düşünceler ve kurumların incelemesidir
Sezai Karakoç külliyatını bitirmeye çabalamamın 892374892. Günlerinden biri mcsklmlssdk. Düşünceler ve kavramlarda medeniyet, öğretim, turizm gibi temel konular; düşünceler ve kurumlarda da devlet başkanlığı, üniversite ve televizyon gibi önemli kurumlardan bahsediliyor. Medeniyet kavramı Sezai Karakoç'un düşünce pratiğinin temelini oluşturuyor, birini anınca diğerini anmamak olmuyor zaten. Ama onun haricinde üniversite ve öğretim kavramları hakkındaki düşünceleri bu kitapta daha çok ilgimi çekti. Özellikle bu durumun değişmemesi durumunda ne olacağını söylediği yerde, şu an aynı şeyleri yaşıyor olduğumuzu fark edince bi üzüldüm açıkçası. Sezai Karakoç'un en sevdiğim yönlerinden biri kötü giden şeyleri, halimizin ne kadar içler acısı olduğunu söyledikten sonra tam ee bitmişiz biz moduna geçeceğim zaman müslüman bir gence ümitsizliğin yakışmadığını, Allah’ın yardımıyla çalışarak, çabalayarak aydınlığa kavuşacağımızı hatırlatması. Ne kadar batmışsak da, inandığımız ve onun uğruna çabaladığımız sürece zafer bizimdir inşallah. Zaferi göremesek bile o uğurda yaşamanın taliplisiyiz.
Alengirli Şiirler - A. LİDAR /Yapacak bir şey yoktu, kitaplara sarıldım.Şiir
Şimdi nasıl anlatsam bilemiyorum, sevdiğin bir tatlıyı bitmesin diye küçük parçalar halinde yemek, paran bitmesin diye azar azar harcamak, yoksul evlerde gaz lambasını tasarruflu kullanmak gibi bir şeydi bu kitabı okumak; bitmesin diye, azar azar.
Okurken 
Ali Lidar'a da mesaj attım: Bilemedim dedim, bu kitap depresyona girme sebebi mi yoksa antidepresan mı? Okurken benzer yorumlar da aldım: Bitir şu kitabı da kurtulalım, diye. Bitti işte, siz kurtuldunuz ama ben kurtulamadım. İçindeki dizeler sizin peşinizi bıraktı ama benim bırakmadı. Hâlâ köşe bucak kaçıyorum düşünmekten.
Hani 
Küçük İskender diyor ya: "Yapmayın böyle şarkılar. Sıçmayın ağzıma," diye. Yazmayın böyle kitaplar. Ruhumuzu yormayın. Birbiri ardına gelen dizelerde duygudan duyguya sürüklenmeyelim... Paramparça olmuş yüreğimizi henüz bir araya getirecek yapıştırıcı bulamamışken tuzla buz etmeyin.
"Öyle yorgunum,
Öyle üşeniyorum,
Öyle kırığım ki..." (s. 49)
Tesadüf değil böyle dizelerde vuruluşumuz. Şimdi hepimiz aynı yerde yorgunuz. Öyle kırgın, öyle yorgun ki hiçbir şeye mecali kalmamış... Adına üşenmek diyoruz. Bitmişiz halbuki. Nasıl desem bilmiyorum, günlerce uzanıp tavanı izleyesim var. Hayatın sorumlulukları buna dahi müsaade etmiyor. Çekip gitmek ne haddimize, olduğumuz yerde duracak günümüz yok. Hayvanlar bağlıyken tutsak, bizler oradan oraya koştururken...
"Biri beni dinlesin
Anlasın biri beni." (s. 10)
Hadi canım! İnsanlar dinlemiyor, duyuyor yalnızca. Ve daha enteresan bir şey söyleyeyim mi? Çoğu yaşadığımız zorluklardan mutlu oluyor ve içten içe kendi hayatıyla gurur duyuyor. Anlamaymış falan geçin bunları! Bana kalırsa anlatmayı da geçin ama bana kalmaz biliyorum!
"Ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum.
Durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar.
Sinemaya gitmeye, el ele
Ali Lidar'a da mesaj attım: Bilemedim dedim, bu kitap depresyona girme sebebi mi yoksa antidepresan mı? Okurken benzer yorumlar da aldım: Bitir şu kitabı da kurtulalım, diye. Bitti işte, siz kurtuldunuz ama ben kurtulamadım. İçindeki dizeler sizin peşinizi bıraktı ama benim bırakmadı. Hâlâ köşe bucak kaçıyorum düşünmekten.
Hani Küçük İskender diyor ya: "Yapmayın böyle şarkılar. Sıçmayın ağzıma," diye. Yazmayın böyle kitaplar. Ruhumuzu yormayın. Birbiri ardına gelen dizelerde duygudan duyguya sürüklenmeyelim... Paramparça olmuş yüreğimizi henüz bir araya getirecek yapıştırıcı bulamamışken tuzla buz etmeyin.
"Öyle yorgunum,
Öyle üşeniyorum,
Öyle kırığım ki..." (s. 49)
Tesadüf değil böyle dizelerde vuruluşumuz. Şimdi hepimiz aynı yerde yorgunuz. Öyle kırgın, öyle yorgun ki hiçbir şeye mecali kalmamış... Adına üşenmek diyoruz. Bitmişiz halbuki. Nasıl desem bilmiyorum, günlerce uzanıp tavanı izleyesim var. Hayatın sorumlulukları buna dahi müsaade etmiyor. Çekip gitmek ne haddimize, olduğumuz yerde duracak günümüz yok. Hayvanlar bağlıyken tutsak, bizler oradan oraya koştururken...
"Biri beni dinlesin
Anlasın biri beni." (s. 10)
Hadi canım! İnsanlar dinlemiyor, duyuyor yalnızca. Ve daha enteresan bir şey söyleyeyim mi? Çoğu yaşadığımız zorluklardan mutlu oluyor ve içten içe kendi hayatıyla gurur duyuyor. Anlamaymış falan geçin bunları! Bana kalırsa anlatmayı da geçin ama bana kalmaz biliyorum!
"Ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum.
Durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar.
Sinemaya gitmeye, el ele
Merhaba , nerden başlasam bilemedim , ülke olarak bitmişiz resmen , kitapta fetö ile mücadeleden bahsediliyor, evet mücadele edilmiş ama nasıl , ensesi kalın olanlara farklı garibana karşı farklı mücadele edilmiş , ensesi kalın olanların her yerde eli var , hakim ,avukat yargı hepsinin içini sızmışlar kim kimi yargılayacak ceza verecek içeri atacak ki !!!! Olan yine garibana oluyor ,garibanın aldatılma ve yanılma hakkı yok , yazık günah bu memleket için can verenlere !! Bizde atam izindeyiz diye geziyoruz , bayram kutluyoruz nafile ,gitti güzelim vatan ,muhalefet seninde .... Ah Mustafa kemal ah keşke (keşke diyince neyse ) 20 sene daha yaşasaydın , ve bir tane senin gibi birini birakabileydin ,senden hemen sonra 50 imza atıldı ,senin o en çok sevdiğin bağımsızlığı baltalayandan ,çapsız insanlara kaldık ,neyse Silivri soğukmuş arkadaş aradı serinin ikinci kitabına başlıyorum sizi iyi okumalar , bağımsızlık benim karakterimdir.M.K.A
