Bazen bir kayıp nasıl da rahatlatır bizi!
Hayatımızın kumaşı karma iplikle örülmüş, iyiyle kötü bir arada. Erdemlerimiz kendileriyle gurur duyardı, sürekli kusurlarımızın kırbacını yemeselerdi; suçlarımız da çaresizliğe düşerdi, erdemlerimiz onları avutmasaydı.
Bunca tafrası var ama kendinden haberi var mı peki bu yazının ?
Bakın o tartışılır! Şuan içinde bulunduğumuz bu cümlenin sondan kaçıncı cümle olduğunu bile söyleyemez belki de sorsanız.
Bir kuyunun dibine taş atmak gibi bir şey bu yazı ; bütün olan biteni bir kuyunun dibinden çıkarmak gibi...
En iyisi bir kaza bela çıkarmadan burada bitsin bu yazı.
Bu cümle de son cümlesi olsun.
Reklam
Haydi biraz cesaret Drago, bu senin son kağıdın, ölümün karşısına bir asker gibi çık ki hiç olmazsa kandırılmış yaşamın güzel bitsin.
Sayfa 230 - İletişim Yayınları
Hayatta her şey bir an evvel olup bitsin diye güzel ihtimallerden dahi vazgeçen biri için, tümüyle bek leme eylemine vakfedilmiş bir oda cehennemden farksızdı
Karıncalar üstüne olan seferimiz utkuyla bitsin.
ne arıyorum? bu kadar öykünün içinde aradığım
nedir? bir kere de mutlu bitsin şu hikayelerin diyenlere ne cevap vereceğim?
Reklam
Reklam