Kübra Keresteci
@blackbat
5 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Baskalarinin varligindan rahatsiz olan bir kusum, beni evcillestirmek zordur, baskalarindan korkan ama "Tüylerin en kadar güzel!" cumlesini duyabilmek için yine de baskalarina ihtiyac olan bir kusum, yalniz kalamamaktan korktugu kadar yalniz kalmaktan da korkan bir kusum.
Hey zavallı, budala çocukluk! Şimdi sen bile yoksun, sesin o kadar uzaklardan geliyor ki, mezardan çıkıyor bu ses diyecek gibi oluyorum.
Onun bu delice öpücüklerine boyun eğerken içimde mucizevi bir duygu, çok sevecen, neredeyse annece bir duygu uyandı - ağlayan bir çocuğa gülümseyerek doyuran ve besleyen göğsünü açan bir annenin kendini verişi gibi.
İnsanın kendi sefilliğini kendi gözleriyle görmesi hoş değildi çünkü.
Böyle kin duyarak yaşamaya
Sorarım yaşamak mı denir ?
