Dünya kapitalizmiyle, 19. yüzyıl dünyasının çevre ülkelerine özgü eklemlenme biçimiyle bütünleşen Osmanlı ekonomisi, ilksel madde ihracatçısı ve sanayi ürünleri ithalatçısı, ciddi bir sanayileşme yaşayamamış bir tarım ekonomisiydi. Süreç içerisinde bir dış borç ve dış ticaret açığı girdabına giren, maliyesi iflas eden bu ekonomik yapıda kapitalizmle bütünleşmeden çıkar sağlayan, çeşitli ayrıcalıkları da olan gayrimüslim ticaret burjuvazisiydi. Dış ticaret, deniz ve demiryolu taşımacılığı, limanlar ve liman kentlerindeki elektrik, havagazı, su ve tramvay tesisleri büyük ölçüde yabancı sermayenin denetimi altındaydı.