Anlaşıyor, birbirimizi sayıyorduk. Ama saymak başka şeydi, sevmek gene başka şey. Hele eşlerden biri sever, ötekinde böyle bir duygu olmazsa bence o yaşam yaşamaya değmez.
Darbenin verdiği acıdan ziyade bu haksızlık sarstı Peter'ı. Kendini epey çaresiz hissetti. Dehşet içinde bakakaldı sadece. İlk defa haksızlığa maruz kalan bütün çocuklar böyle etkilenir işte. Çocukların tek düşündüğü, kimsenin onlara haksızlık etme hakkının olmayışıdır. Siz ona haksızlık etseniz de sizi yine sever, ama bir daha asla aynı çocuk olmayacaktır. Hiç kimse uğradığı ilk haksızlığı hazmedemez: Peter hariç. O bu durumla sık sık karşılaşır ama hep unutur. Sanırım o ve diğer herkes arasındaki gerçek fark budur.
Reklam
Ruh bilimci ilişkilerden beklentiyi ve olanı anlatıyor.
“Birini sevdiğiniz zaman, onu her dakika tam aynı şekilde sevemezsiniz. Her zaman aynı şekilde sevmek mümkün değildir. Böyle sever gibi görünmek de yalan olur. Oysa, çoğumuzun isteği budur. Yaşamın, sevginin ve insan ilişkilerinin birer gelgitli olduğuna pek az inanmışızdır. Bu gelgit tırmanışına sıçramaktan ve çekilişine direnmeye çalışmaktan hoşlanırız. Gel gittin geri gelmeyeceğiğinden korkarız. Yaşamda olduğu gibi aşkın da özgür biçimde yayılması ve gelişmesini sürekli olmasını ve bitmesini ister bundan ısrarlı oluruz. “
Koşulsuz seven ve affeden, sınırsız hoşgörüsü olan, yerleşik kabulün aksine anne-baba değil, çocuktur. Çocuk anne-babasını anne-babası ona nasıl davranırsa davransın sever ve zaten çocuğun dramı da buradadır. Anne baba, ne yaparsa yapsın çocuğun onu bir şekilde sevmeye ve saymaya devam edeceğini, affedeceğini içten içe bildiği için böyle rahattır.
"Ben hep sanırdım ki ruh arkadaşlarının sevgisi koşulsuz bir sevgidir, hiçbirşey onları ayıramaz."
"Koşulsuz mu?” diye sordu. "Ben hiç nedensiz, zalim ve nefret dolu davransam, seni paspas gibi çiğnesem, beni sonsuza kadar sever miydin? Seni dövüp serseme çevirsem, çekip gitsem, günlerce dönmesem, sokakta gördüğüm her adamla yatsam, son kuruşumuzla kumar oynasam, eve sarhoş dönsem, beni yine de sever miydin?"
"Böyle ifade edince ... sevgim sarsılırdı," dedim. İçimden, bize ne kadar tehdit yönelirse o kadar az severiz, diye düşündüm. "Çok ilginç. Birisini koşulsuz sevmek, onun kim olduğuna ve ne yaptığına aldırmamak demek. Koşulsuz sevgi... kayıtsızlıkla bir oluyor!"
Reklam
Reklam