Mahcubiyet korkusuyla ikiyüzlülüğe razı olmak insan için ne garip eksikliktir. Ya hele bir yalan uydurup da karşındakini inandırmak için parlak safsatalar, etkili sözler bulmaya çalışa çalışa bazı kere kendi yalanına kendi dahi inanacak dereceye gelmek ne garip gaflettir!
Bir karanlık ki her insan için ömründen zaman geçtikçe ortaya çıkması doğal olan şüphe perdesi gibi ağır ağır geliyor, fakat dakikabedakika yaklaşıyordu.
Kesik kopuk, tutarsız düşüncelerdi aklımdan geçenler. Sesimi boğazımda işitiyor, ama sözcüklerin anlamlarını çıkaramıyordum. Başımın içinde bu sesler başka seslere karışıyordu.