Şermin yaşarın diğer kitabını da okuyan biri olarak ben çok beğendim. Herkesin okurken kendlnden birleyler bulabileceği bir kitap. Özellikle neden tatlılar önemli demiştim ama sonradan farkettim ki olay tatlılar değil di hayatın tadıydı. Tatlıyı tatlı yapan hayattan aldığımız keyifmiş. Acılarımız var sa yediğimiz tatlının da bir tadı olmuyormuş. Herkesin derdin kendisinin dersidir diyor Fırat sonunda o kadar dokundu ki bana gerçekten. Dertlerimiz bize dersler verir ve bunu anlayabilmek önemliymiş. Sekime teyze ve meltem birebirlerinin yaralarını yargılamadan dinleyip birebirlerine hem cesaret verdiler hemde kendilerindeki düğümleri çözdüler bir yerde. “Ne malum” diyor ya bu sözde ben neler keşfettim onlar gibi. Bazen derslerimizi alarak hayatı akışında ve olduğu gibi kabul etmek gerekiyor. Benim için de iç dünyamda bir yolculuk yaptırdı aslında. Ne meltem gibi annemiz bıraktı babasız kaldık ne de selime teyzenin çocukları gibi çocuklar olduk. Bazen şükredecek şeylerimize burun kıvıran nesiller olduk yeri geldi.
Birde Mustafa bir antika dolap getiriyor ama evde hiç koyacak yer bulamıyorlar ve geri götürüp veriyorlar bu beni çok etkiledi aslında. Bazen bir eşya bile o evde oturmaz yeri değildir uymaz. Çok basit bişeyken ne derin anlamlar ne acılar var bu anıda.
Herkesın farklı bir açıdan bakacağı bir eser.
Kadınlarla erkekler arasındaki ayrım, Hindistan’daki kast sistemi ve Amerika’daki ırk sistemi gibi hayal ürünü müydü, yoksa derin biyolojik kökleri olan doğal bir ayrım mıydı? Eğer bu gerçek bir
“İbranice ve Siyonizm, birbirini destekleyen ve besleyen iki unsurdur. Eğer ulus olarak dirilecek ve anavatana döneceksek, İbraniceyi konuşup yazabilmek zorundayız.” (s. 55)
Bu kitapta dilin,
Hayal mi gerçek mi? Sınırı kim belirliyor ki1000Kitap
72 sayfalık bu minicik, mütevazi kitap içinde çokça hayat öğretileri bulabileceğiniz bir hazine sandığı gibi.
Kitabımızın anlatıcısı, adı hiçbir sayfada geçmeyen Fransız bir iş adamı.
Çin’e iş gezisi için gelen anlatıcımız, kaldığı otelin tuvaletlerinin temizliğinden sorumlu Bayan Ming ile tanışıp onunla ayak üstü bir sohbete başlar.
Bu yaşlı kadının anlattıklarının çoğunun yalan olduğunu düşünmesine rağmen onunla olan sohbetlerinden bir türlü vazgeçemez.
Çin’de tek çocuk yasası vardır, birden fazla hamile kalan kadınlardan bebeklerini düşürmeleri istenmektedir. Buna rağmen Bayan Ming 10 tane çocuğunun olduğunu söyleyince, “Bu nasıl mümkün olabilir ki?” Sorusu hem anlatıcımızın hem de okuyucunun aklından sıklıkla geçiyor.
Çocuklarının hepsine ait teker teker hikayeler anlatması, okuyucuyu keyifli, merak uyandırıcı sohbetlerin içine çekiyor.
Bu anlatıların içinden yaşama dair pek çok ders çıkarmak mümkün. Konfüçyüs öğretilerini de hikaye ile harmanlayan yazar ortaya tadından yenmez bir eser çıkarmış bana göre.
Bu kitabın bende bıraktığı en büyük etki, gerçeğin eğilip bükülebileceği ve hatta bunu zaman zaman yapmanın ruh sağlığımız açısından önemli olduğu, mutlu olabilmek için gerçeklerin şekil değiştirmesinin bir sakıncası olmadığını anlayabilmek oldu.
Hakikat, bizim en hoşumuza giden yalanın ta kendisidir.
Uzunca bir öykü ya da novella olarak sınıflayabiliriz bu kitabı. 2 saat içinde rahatlıkla okuyup bitirebileceğiniz kadar akıcı bir dili var.
Dünyanın gerçekleri ile boğulanlara önerimdir.
Keyifli okumalar
Anti - Kapitalist Günlükler
David Harvey okumalarında son düzlüğe girdim gibi. Birkaç kitabı kaldı. Her kitabı birbirini tamamlayarak Kapitalizm, Marksizm, Sınıf İlişkileri, Krizler ve Toplumsal gerçeklikler üzerine sağlam bir bilgiSiyaset
Ruhun Sessiz Vedası1000Kitap
Maria Luisa Bombal’ın Kefenli Kadın kitabını okumaya başladığımda oldukça farklı bir anlatıyla karşılaştım. Roman, ölmüş bir kadının hikâyesini anlatıyor. Kadının ruhu geçmişteki insanlarla bir nevi