Odanın Ortasına Oturan Bir Cehennem.
Yazıya nereden başlasam bilemiyorum. Akşam saat beşten beri kitap elimde; yarım saatte bir açıp okuyorum, dayanamayıp kapatıyorum, sonra yine elime alıyorum. Belli ki bu gece bitireceğim.
Beni az çok tanıyanlar bilir; 19. yüzyıla, Rönesans dönemine ve özellikle de İkinci Dünya Savaşı’na acayip bir ilgim var. Nazi Almanyası’nın o tıkır tıkır işleyen bürokratik deliliğini, toplama kamplarının arkasındaki lojistiği, kimin hangi cephede ne hamle yaptığını hemen hemen ezbere bilirim. Konunun külliyatına bu kadar hakimken, bu kitaba bu kadar geç başlamış olmak kendime kızdım.
Ama iyi ki de şimdi okumuşum. Gerçek edebiyat insanı her zaman, ne yapıp edip bir yerinden yakalıyor ve kazanıyor zaten. Bu kitapta da tam olarak bu oldu. Gece’de hiçbir süslü dil, edebi bir şov ya da ağdalı tasvirler yok. Canımı en çok yakan, beni sarsan da bu çıplaklığı oldu. Kitap bağırmıyor, sadece fısıldıyor.
Çünkü bunca zaman okuduğum o tarih kitapları, belgeler, rakamlar bir noktadan sonra insanı hissizleştiriyor. "Toplama kampı" diyorsun, gaz odası diyorsun ve geçiyorsun. Ama Wiesel seni o buz gibi gerçekle baş başa bırakıyor. Kitapta kampa ilk adım attığı gece tanık olduğu o sahne zihnimden çıkmıyor mesela: Kamyonlardan o koca ateş çukurlarına dökülen, diri diri yakılan o küçücük çocuklar, bebekler... İnsan bunu okurken bildiği tüm o teorik bilgileri, stratejileri unutup kalakalıyor.Tam o anı anlatırken kitapta geçen şöyle bir cümle insanın içine işliyor;
"O geceyi, kamptaki ilk gecemi asla unutmayacağım; hayatımı yedi kez kilitlenmiş tek bir uzun geceye dönüştüren o geceyi. O dumanı asla unutmayacağım. Küçük çocukların bedenlerinin sessiz bir gökyüzü altında alevlere dönüşmesini asla unutmayacağım. İnancımı sonsuza dek tüketen o alevleri asla unutmayacağım."
İşte bu yüzden kitabın adı Gece.
TAŞ KÂĞIT MAKAS | ALICE FEENEY
"Evlendiğiniz kişiyi tanıdığınızı mı sanıyorsunuz? Bir daha düşünün..."
Uzun zamandır okuduğum en tekinsiz, en şüphe dolu ve bitene kadar ters köşe üstüne ters köşe yapan gerilim romanlarından biriyle geldim bugün! Roman, evliliklerini kurtarmak için İskoçya’nın gözlerden uzak, dönüştürülmüş karlı bir şapelinde hafta sonu kaçamağı yapan Adam ve Amelia çiftini konu alıyor. Ama buraya gelişleri kesinlikle bir tesadüf değil...
Neden mi çok sevdim?
Yüz Körü Bir Ana Karakter: Adam’ın prosopagnazi (yüz körlüğü) hastası olması, hikayeye bambaşka bir güvensizlik katmanı ekliyor. Kendi karısının yüzünü bile tanıyamayan bir adama ne kadar güvenebilirsiniz?
Mektuplar ve Sırlar: Amelia’nın her evlilik yıldönümünde Adam’a yazdığı ama asla okutmadığı gizli mektuplar aracılığıyla geçmişi okuyoruz. Ve o mektuplar... Gerçekten her şeyi değiştiriyor.
Klostrofobik Atmosfer: Dışarıda amansız bir kış, içeride ise buz kesmiş sırlar var. Mekan tasarımı o kadar başarılı ki okurken şapelin soğuğunu kemiklerinizde hissediyorsunuz.
Alice Feeney, "Kim yalan söylüyor?" sorusunu her bölümde kendinize sordurtuyor. Son sayfaya kadar tahminlerinizin boşa çıkmasını seviyorsanız, bu kitaba mutlaka şans verin.
Siz Alice Feeney okudunuz mu? Kitaptaki o büyük ters köşeyi bekliyor muydunuz? Yorumlarda buluşalım!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kitabı çok sevemedim. Evvet yine akıcıydı. Yine kısa bir sürede bitirdim. Ama serinin ilk kitabı gibi değildi. Anlaşma kitabında da saçmalıklar ve insana bayağı gelen bir dili olabiliyordu ama ikinci kitapta çok çok fazlaydı.
Öncelikle kitabın içinde smut sahne yokmuş da smutu yazıya döküp utanma pazarı adına kitap demişler gibiydi. Evvet yetişkin okurlara yönelik bir kitap ama bu kadar abartılı var olacağını düşünmemiştim.
Buz Hokeyi oyuncularından Logan'ın ve birinci sınıflardan Grace'nin baş karakter olduğu kitap serinin ikinci kitabıydı. Logan'ın hayatının aşkını bulmasını, karakter gelişimini ve Grace'nin Logan'ı evcilleştirmesini okuduk. Yine de Logan'ın karaktersiz bi pislik olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Ve yine de arı gibi daldan dala gezen bir erkeğin sonunda bir kadın sayesinde doğru düzgün bir adam olması saçma geliyor. Niye? Sen iradesiz misin, ayırt etme gücün yok mu? İlla aşık olmayı ve bir kadın için çabalayıp düzelmeyi bekliyorsun.
Sevdiğim şeyler de var mesela "rıza" kavramını ön plana çıkarmak, ilk kitapta baş karakter olan Hannah ve Garrett'in bu kitapta yan karakter olması, karakterlerin sağlık bir şekilde iletişim kurmaya çalışmaları, hatalarından ders çıkarmayı bilmeleri gibi. Ama onun dışında okurken sürekli "Bu ne şimdi?" diyesim geliyordu.
İlk kitabı okuyanlar Logan'ın yakın arkadaşı Garrett'in sevgilisi Hannah'a aşık olduğunu zaten biliyordur. Logan'ın bu duygularını anlamaya çalışırken Hannah için etrafta olduğunda yeterinde malzeme verdiğini söylemesi, bu yüzden otuz bir için Hannah'ı düşünmesi midemi bulandırdı. Sonradan da Hannah'ı sevmediğini istediği şeyin bir ilişki olduğunu anlıyor. Dean'ın en alakasız yerlerde sahnesi yokken sırf hatırlatmak için sadece bir kızla olan fantazisini yazması da irite edici. Tamam, en erkek bu
Bu akşam 
Ephesus Yayınları nın FMArsal kitaplarından biriyle geldim. Dün akşam biten #buzsıcağı diğer bitenlerin yanında yerini aldı çoktan.
Her zaman olmasa da arada tercih ettiğim türde olan kitaplar fazla birikmiş elimde. Bu üç kitabı da sahafta çok uygun görünce dayanamamış almıştım. Kalemine yabancı olmadığım bir yazar, az çok ne okuyacağımı bilerek yola çıkışım okumamı kolaylaştırdı. Hem sinirlenmemi, hem şaşırmamı, hem gülmemi, hem "yetti da" dememi sağlayan karakter ve olaylar sayesinde çabucak bitti.
Başarılı bir beyin cerrahı ve çaresizlikte dibe vuran bir üniversite öğrencisinin tesadüfen yollarının kesişmesi sonucu ortaya çıkan hikayeyi okudum. Biri ne olursa olsun devam eden 'hayat' gibi capcanlı, biri dostlar başına bir buzul. Ben şimdi aksiyon beklentim olan bir kitaba balıklama dalış yapıyorum, malum fazla romantizm alerji yapıyor :)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Ephesus Yayınları nın FMArsal kitaplarından biriyle geldim. Dün akşam biten #buzsıcağı diğer bitenlerin yanında yerini aldı çoktan.
Her zaman olmasa da arada tercih ettiğim türde olan kitaplar fazla birikmiş elimde. Bu üç kitabı da sahafta çok uygun görünce dayanamamış almıştım. Kalemine yabancı olmadığım bir yazar, az çok ne okuyacağımı bilerek yola çıkışım okumamı kolaylaştırdı. Hem sinirlenmemi, hem şaşırmamı, hem gülmemi, hem "yetti da" dememi sağlayan karakter ve olaylar sayesinde çabucak bitti.
Başarılı bir beyin cerrahı ve çaresizlikte dibe vuran bir üniversite öğrencisinin tesadüfen yollarının kesişmesi sonucu ortaya çıkan hikayeyi okudum. Biri ne olursa olsun devam eden 'hayat' gibi capcanlı, biri dostlar başına bir buzul. Ben şimdi aksiyon beklentim olan bir kitaba balıklama dalış yapıyorum, malum fazla romantizm alerji yapıyor :)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Küçük bir memurun çalınan paltosu üzerinden, toplumun ve bürokrasinin o buz gibi, acımasız ve duyarsız çehresini anlatan muazzam bir kara mizah. Gogol, Akaki Akakiyeviç’in trajedisiyle içimizi sızlatırken, aslında insanın sistem karşısındaki çaresizliğini ve hiçe sayılmışlığını çok derinden yüzümüze vuruyor.
Off Campus dizisini izledikten sonra kitabını alıp okumak istedim.
Hannah müzik öğrensi, Garret tarih öğrencisi ve Buz Hokeyi oyuncusu. Hannah ve Garrett'in yolları etik dersinde kesişir ve Hannah aşık olduğu Justin'in dikkatini çekmek için dersten kalan Garrett'in kendisinden özel ders almak için sunduğu teklifi kabul eder. Bu anlaşma zamanla çok farklı bir noktaya evrilir.
Kitapta da dizide de en sevdiğim şey ilişkilerin yormaması ve sağlıklı oluşuydu. Erkek karakterlerin gerçekten karakterli olması, ne kadar popüler olurlarsa olsunlar ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar şu bildiğimiz bad boy zorbalıklarının asla olmaması mest etti. Arkadaşlıkların kıskançlık ve hainlikle kirlenmeyip destekleyici ve gerçek arkadaşlık olduğu bir kitap okudum. Kadın karakterler sağlıklı, güçlü ve akıllıydı. Ne istediğini bilen, konuşarak sorunlarını halledebilen, dürüst düşünceli olan karakterler okudum.
Kesinlikle su gibi akan, rahat okunan ve yetişkinlere yönelik bir kitaptı. Sanki derdim tasam bitmişte bir yaz dizisini izleyip kafa dağıtıyormuş gibi okudum. Kesinlikle kitabını dizisi kadar sevdim. Baş karakterlerin bakış açısı ve duygularıyla okumak daha güzeldi. Dizisinde aşağı yukarı aynı olaylar olsada kitapla arasında farklılıklar vardı. Kitabın kusuru yazarın yazım kullandığı uslubun sokak ağzına kaçıyor olması ve argo kelimeler kullanıyor olması oldu. Serinin diğer kitaplarını da okuyacağım.
Merak eden yetişkin okuyucular okuyabilir.
Keyifli okumalar, kitaplı günler...
