“Sustu, yüzüme baktı, ona hak verdiğime dair bir işaret arıyor. Bir şey söylemeyecek misiniz, dedi. Siz ne derseniz deyin gerçi, fark etmez, benim vicdanım rahat. Ben bir şey demedim Yankı Bey. Bakışlarınız diyor ama. Anlıyorum ben. Bakışlardan hep anlarım. Annenin bakışlarını okumaya çalışan çocuk yazdım deftere. “
“Gerçek bu diyeceğim. Sizinle konuştuklarımız gerçek. Anlattıklarınız ve anlatamadıklarınız. Bazen sustuğunuzda duydum sizi. Sizi duyuyorumun anlamı biraz da odur diyeceğim.”