Ceren Özdemir

Ceren Özdemir
@cerenmir
Ben o yıllarda tek başına kalmak isteyen, içine kapanık birisiydim. Böyle bir yaşam benim de hoşuma gidiyor değildi, kendimi kurtarmayı çok denemiş, fakat bir türlü başaramamıştım.
Her insanın yaşamını belirleyen aşk benim gözümde acımasız ve ruhsuzdu.
O andan sonra da vücudum benim için tam bir düşmana dönüşmüştü. Ondan nefret etmiş, ona hiç değer vermemiş, ona işkence etmiş, kimi gün acı çeksin diye yer tahtalarının üzerinde uyumuş, onu aç, susuz bırakmıştım.
Ablamın bunu öğrenen birinin yüzüne yaşamı boyunca bir daha bakamayacağını kavramıştım