Evrenin özü ve aslında ‘’ne olduğu’’ üzerinde çalışmalar yapan Sokrates öncesi dönemin filozofları anlatılmış, felsefe dünyasının önemli fikir hocalarının bilgi arayışını geniş bir perspektifle sunulmuş.
Kitap dört bölümden oluşuyor; Pisagor, Milet filozofları, Herakleitos & Parmenides, Atomcular ve Çoğulcular
Bölümlerin ana hatları ve kısa özeti:
1. Bölüm: Pisagor, öğrencileri onu bilgeliğinden dolayı başta tanrı, peygamber veya bilge kişi olarak düşünürler. Pisagor bunu reddederek “Ben bilge veya hikmete tamamen hakim olan biri değilim, Eğer beni bir şeyle adlandıracaksanız ben filozofum” demiştir.
philosophos; ‘’philo-” (aşk, sevmek) ve ‘’-sophis”(bilge-bilen) kelimelerinin birleşiminden oluşur.
“Güzelliği ve ahengi keşfet, saflaş ve içindeki coşkunun, yerin merkezinden yıldızların ışığına kadar uzanmasına izin ver” sözü Pisagor’un yöntemlerini açıklayan fikrin temelidir.
*
2. Bölüm: Milet filozofları, evrenin oluştuğu kaynağa farklı açıklamalar getirmiştir. Thales’ e göre bu su, Anaksimandros’ a göre aperion, Anaksimenes’e göre havadır.
İlk köken, ilk temel yapı “arkhe” olarak tanımlanır.
Milet ekolu şeylerin “neden”inden ziyade “nasıl”ına bakar.
*
3. Bölüm: Herakleitos & Parmenides
Herakleitos, varlık yoktur oluş vardır der ve her şeyin çatışma sonucunda oluştuğunu savunur.
Parmenides, varlık vardır, oluş yoktur der ve oluş ya da değişimin açığa çıkma olduğunu savunur.
Herakleitos köken madde olarak “ateş’’i sunar. Kavramsal anlamda ince, esnek, devinen ve hareket eden yapı olarak ele alınır. Ateş ‘’değişimin kendisi’’ ve ‘’dönüştürücü güç’’tür. Değişim için zıtlığa ihtiyaç vardır. Bir şeyin var olabilmesi için zıttının var olması gerektiğini söyler. Değişmeden kalan bir şey olmalı düşüncesiyle logos kavramını kullanır.
Parmenıdes’in de bir köken maddesi