Ölmenin neye benzediğini görmek istiyorum.Alıntı
Yatak toplanmış, babaannem dümdüz yatıyor, çarşafa sarılı, altından ince kemiklerini seçebiliyorum. Kapının eşiğinde duruyorum, bir adım daha içeri girmek istemiyorum, bir yandan dışarı çıkamıyorum da, beni kendine çekiyor.
Zamanı kaybettim... Şimdi bile bir girdaptayım, çıkamıyorum. Sahilim neresi bilemiyorum. Dalımı toprağa verdim, tutunamıyorum, varlığımı yitirdim, kayboldum, ayaklarım kayboldu, yürüyemiyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uyanır uyanmaz saplantılarla başlıyor gün. Yataktan hiç çıkamıyorum. Duyduğumu, okuduğumu, gördüğümü kavrayamıyorum. Yanımdakilerin konuştuklarını dinliyorum. Benim de katılmam gerektiği düşüncesiyle, ara sıra:
— Evet,
ya da;
— Hayır.
diyebiliyorum. Kafamda hep saplantılar. Kendimi sürüklüyorum. Aynı korkunç sıkıntıyla. İnsanlar arasına. Çünkü yerim, insanların arası. Sabah uyanınca, günün boşluğu korku veriyor bana.
Sayfa 44
Düşünüyorum düşünüyorum, bulamıyorum. Her şey karmakarışık, hiçbirinin içinden çıkamıyorum. Ne yapacağım ben?
" Dünyanın öbür ucuna gidebilseydim keşke, bunu taşıyamıyorum artık, bununla başa çıkamıyorum. Rabbim ne kadar ağır bir şey! "
Sayfa 86 - İletişim yayınları
"Çektiğim sevgi miydi aşk mıydı bilemedim. Zamanı kaybettim... Şimdi bile bir girdaptayım, çıkamıyorum. Sahilim neresi bilemiyorum."