harunk
@compulsive_skeptic
I sleep, wake me not.
Apathy
553 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Hayatın kaçınılmaz öznelliği, paylaşılan anda bile...
Kişi yaşamının anlamını hep dolaylı yollardan kavrayabilir ancak - örneğin, kendisi için çok önemli bir yaşantının yeniden canlanması sırasında, o yaşantının kendisinde kalmış
anısı üzerinde düşünürken, o yaşantıyı paylaştığı -onu kendisi ile birlikte yaşamış- o kişinin kendi anısının nasıl olabileceğini kurar - ve anlar ki, bu anının içeriği kendininkinden
her zaman farklı, bambaşka olacaktır; kendisi bunun nasıl bir şey olabileceğini de hiçbir zaman bilemeyecektir; ya, bir içerik kestirebilse bile, bundan hiçbir zaman emin olamayacaktır; ya da, ne kestirirse kestirsin, en ucunda, öteki kişi, belki de o ortak yaşantıdan hiçbir anlam içeriği edinmemiş, hatta, onun anısını hiç tutmamıştır, zaten; kişinin de, artık, bunun öyle olup olmadığını öğrenme (örneğin o kişiye sorma)
yolları da kapanmıştır : yani, kişi, ne düşünmeğe çalışırsa çalışsın, hep bir kurmaca, giderek, bir uydurmaca olup çıkacaktır düşündükleri -
- hep kurmacaya ve uydurmacaya varır, üzerinde düşündükçe, anlamı, yaşamının, kişi...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eksiğin/tamamlanmamışın anlambilimiFelsefe-Düşünce
Kişinin yaşamının anlamında yenilenme isteği yatar, en temelinde biryerde : kişi hep önceki yaşadıklarında eksiklikleri, hataları, yanılgıları bulunan noktalarda, tamamlanmak, doğru olmak, gerekli olanı bulmak ister -
- ama, hep de, orada; peşindedir, yapamadıkları, eksik kaldıkları, yanlışları, anlamında, yaşamının, kişinin ...
O umut : gittikçe daha akıllı olma, kendimizi dış şeylerden, hatta kendimizden, gittikçe bağımsız kılma umudundan, vazgeçemiyorduk. Özgürlük sözcüğü kulağa öylesine güzel geliyordu ki, gözden çıkarılamazdı, tam da bir yanılgıyı niteliyor olsaydı bile.
Kişinin belirli bir anda yaşadığı hep hayalleridir - ya da, aldanmaları; gerçeklerini ise hep sonradan, çok sonradan, geçmişi olarak yaşar - yani kendisini belirleyen, hep gerçekler
olduğu halde, yaşadığı hep hayallerdir.
Her yaptığım, kendimle ilgili bir özelliği açığa çıkarır, ortaya koyar, görünür kılar eylemlerimde, eylemlerimden çıkarak tanıyabilirim kendimi ancak - onların somutluğu, kendimi aldatma kaypaklığına engel olabilir. - Zaten dünyada 'ben' -bu kişi- olarak bırakacağım izler de eylemlerim ve onların sonuçları olmayacak mı?