“İnsanın içindeki en yaşlı ruhun çocukluğunun ruhu olması,” dedi “inanılmaz bir şey. Bana her zaman çocukmuşum gibi geliyor. En eski alışkanlığımız...”
“—Vaktini bizimle harcama, der gibiydiler, bizler birer serseriyiz sadece.
Küçük bardağımı tekrar doldurup içtim.
—Bütün yazarlar serseridir, diye mırıldandım.”
“İnsan yarı çıplakken acayip bir temkinle konuşuyordu: Kelimeler artık aynı anlamı vermiyor, kimi zaman susuluyor ve sessizlik kendiliğinden imalı lafların üzerini açıyordu.”