İlk Şiir KitabımAlıntı
"Nereden buldun bu Datçayı
Elimle koymuş gibi buldum"
Datçayı ve şiiri bütünleştirmemde beni şair bey yapan ne varsa bu kitabın içinde 2013 yılında gittiğim Datçaya ruhumu bırakıp aşık olmamın ne kadar katkısı varsa bu kitaptır Can Babanın aziz anısına saygıyla
Şiir seven dostlarımın okuması gereken bir kitap...
Bilinmeyen BodrumHayat ve İnsan
Çok güzel bir anı romanı. Cevat Şakir Kabaağaçlı (Halikarnas Balıkçısı) bizi dönemin henüz hiç bilinmeyen Bodrum'una, Datça 'sına ve keşfedilmemiş güzel yerlerine götürüyor. Yazdığı bir yazı sonucu hapse mahkum olan yazar, daha sonra Bodrum'a sürgün edilir. Burayı çok sever ve Bodrum'un çehresini adeta değiştirir. Çok akıcı ve "vay be" dedirten anı kitaplarından..
Reklam
İlk sayfasından son sayfasına değin tüm dini anlatılara kendi keyfince sembolik bir anlam yükleme çabasından ibaret. Yazar Datça'da kafayı yoga ve aydınlanma ile bozmuş ama aynı zamanda dinden de çıkmak istemeyen teyzeleri ve amcaları hedef alan bir eserimsi meydana getirmiş. Batıni tevilden tamamıyla bihaber olan yazarımız, tüm dini anlatılara sembolizm kaftanı biçme derdinde. Tabi ki, mevzu sembolizm olunca ve lafzı eden de Batıni ekolden bihaber olunca, her anlatıya istediği gibi anlam biçmesi kaçınılmaz oluyor. Uçtulu kaçtılı yeni çağ spiritüalistlerinden dini konuları dinlemek artık gerçekten baydı. Meraktan okunabilir lakin çocuk masalı gibi sadece zevk almak için okunabilir, bilgi almak için değil.
"KOMİTA"
"Atalarımız önce kendilerine sonra da çocukları bizlere daha rahat bir hayat sunmak için bu hale getirdiler anne dünyayı. Kubrick de demez mi ölümsüzlük sadece çocukla mümkün diye. Onlar süper insanlarken, ölümden korkarak tüm yetilerini, güçlerini bırakıp güven içinde çoğalmayı tercih ettiler. Aslanken koyun olmayı tercih ettiler. Bu eskiyle ilgili bir tespit sadece, ama bundan sonrası için biz de koyunlar olarak yeni nesil aslanlara hizmet ediyoruz aslında. Kurtarıyoruz annemizi; doğru yoldayız merak etmeyin."
Üzerine güneşin hiç eksik olmadığı masmavi bir Ege kasabası düşünün. Sakin, huzurlu, turistik... Böyle bir yerin, dünya siyasetinin ve gizli savaşların merkezi haline geldiğini hayal edebilir misiniz?
Bazı polisiyeler yalnızca “kim yaptı?” sorusunun peşinden gider. Komita ise bundan fazlasını yapıyor; bizi hem bir suçun hem de varoluşun izini sürmeye davet ediyor. Klasik polisiye kalıplarını Ege’nin dingin coğrafyasında ters yüz ederken, felsefî bir sorgulamanın kapısını da aralıyor.
Gözden uzak bir Anadolu kasabasını, küresel bir komplonun kalbine yerleştiriyor.
Dünyaya yön veren istihbarat örgütleri…
Ve Anadolu’da kimsenin ciddiye almadığı küçük bir komita…
Kitabın en çarpıcı tarafı, küresel güç merkezleriyle Datça gibi “kenarda kalmış” görünen bir coğrafyayı aynı hikâyede buluşturması. Tüm kıtaların planlayıcıları, Datça’da yollarının kesiştiği anda, göz ardı ettikleri kadim soruların aslında büyük bir planın parçası olduğunu fark ederler. Sessizliğin, denizin ve taş evlerin arasından yükselen bu hikâye, bizi hiç beklemediği bir girdabın içine çeker.
Eser, sürükleyici bir Ege polisiyesi. Tempo hiçbir an düşmüyor; olaylar zinciri son ana kadar merak duygusunu diri tutuyor.
Olay örgüsü ilerledikçe hikâye, yalnızca bir suç ya da komplo anlatısı
Bizim mekanımız neresi olacak?
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2026 31. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 24 Şubat 2026 17:03
Mekânım Datça olsun, insan daha ne ister ki zaten? Bilindiği üzere babası, eski Millî Eğitim Bakanımız Hasan Âli Yücel. Şairimiz Can Yücel özelinde; üslubu, kalemi, tüm sanatçı kişiliği dikkate alındığında sert, yalın, gerçekçi ve siyasi iğnelemelerin bulunduğu eserlerinin olduğunu söyleyebiliriz.
Mekânım Datça Olsun şiir kitabında ise doğanın güzelliklerini, tüm o sanata konu olacak, şiire konu olacak güzellikleri kendi sanatı ile bizlerle buluşturan Can Yücel; bu eserinde de Datça’da bulunduğu uzun sürelerde yaşamın içinden gerçek şiirlerini bize sunmuş.
Can Yücel üstadın kalemini ve şiirlerini sevmemizin nedeni; gerçekçi olması, sert üslubunu kendine has betimlemeleriyle ortaya koyduğu şiirleri bizlerle buluşturmasıdır.
Mekânım Datça olsun. Bizim mekânımız neresi olacak?
Leyla YolalanRoman
Sendrom Pavyonu’nda anlatıcı, bizi şehirlerarası bir yolculuğa çıkarır: Eskişehir, Samandağ, Ankara, İstiklal, Datça, İğneada, İzmir, Ayvalık, Stockholm, Antalya…Ama bavul hazırlamaz, zihnini toplar ve yola öylece çıkar.Ama bu roman,bir seyahatin romanı değildir.Olaylar bilinç akışı tekniğiyle ilerler ve okuru durağan bir olay örgüsünden çok, dalgalı bir zihin coğrafyasına davet eder. Zaman kırılır, anılar şimdinin içine sızar, düşünceler birbirine çarpar.Anlatıcı farklı şehirlere yol aldıkça kendi iç eşiklerinden geçer. Her şehir hem tanıdık hem farklı bir dünya, bir hatırlamadır. Bu yönüyle roman bir seyahatten çok bir psikolojik çözümleme okuması sunar okura. Romanın bence en güzel tarafı,romanın adındaki iki kavram etrafında örülen anlam katmanıdır: “sendrom” ve “pavyon” Bu isim tesadüfen seçilmiş değil diye düşünmüştüm. Yazarla yaptığımız söyleşide, yazarın bu adı seçmesinin bizi şaşırtan hikayesini dinlemek ayrıca çok özel bir andı.
Yazarın dil üzerinde çok uğraştığını da söylemek isterim. Roman boyunca “ne” değil de “ nasıl” anlatma kaygısı taşıdığını hissedebilirsiniz.Yazarın üslubu, okurda bir hikâye dinlemekten çok bir zihnin içine sızma hissi uyandırıyor. Bu durum romanı kolay okunan bir metin olmaktan çıkarıyor ama tam da bu yüzden etkileyici kılıyor.
Reklam
Reklam