tam bir zaman kaybı1000Kitap
Kısaca konusundan bahsedeyim. Tess, babasının ölümünden sonra yıllarca annesiyle yaşamış ve kendi hayalleri doğrultusunda bir hayat kurmaya çalışmıştır. Ancak annesinin emekli bir mafya lideriyle evlenmesiyle hayatı tamamen değişir. Bu evlilik sayesinde Yunan mafyasının başındaki Nikolas Stathoulis onun üvey ağabeyi olur.
Tess, film yapımcısı olma hayalinin peşinden gitmek isterken Nikolas onu koruma bahanesiyle hayatını kontrol etmeye çalışır. Özgürlüğüne düşkün olan Tess ise bu duruma boyun eğmez ve ikili sık sık karşı karşıya gelir. Aralarındaki güç savaşı zamanla yerini inkar edemedikleri bir çekime bırakırken, Tess kendini mafyanın tehlikeli dünyasının tam ortasında bulur.
Sinir krizi geçireceğim. Uzun zamandır bir erkek karaktere bu kadar sinir olduğumu hatırlamıyorum. Kitaba başlamadan önce yorumlardan Nikolas’ın pek sevilen bir karakter olmadığını görmüştüm ama açıkçası bu kadarını beklemiyordum. Okurken gerçekten elim ayağım titredi.
Ben dark romance okuyan biriyim ama bu türü okurken özellikle dikkat ettiğim şeyler var. Güçlü, karanlık ve ahlaken gri karakterleri okuyabilirim fakat kadın karakterin sürekli aşağılandığı, tehdit edildiği ve baskı altında tutulduğu kitapları özellikle okumamaya dikkat ediyorum. Malesef çok araştırmadan okuduğum bir kitaptı o yüzden sevmediğim çoğu şeyle karşılaştım.
Nikolas karakteri baştan sona tam bir red flag. Adamın konuşmalarının büyük kısmı emir vermekten, tehdit etmekten ve insanları kontrol etmeye çalışmaktan oluşuyor. Sürekli karşısındaki insanların hayatı kendi iki dudağının arasındaymış gibi davranıyor. Tamam, mafya liderisin. Tamam, güçlü bir adamsın. Ama ben daha önce onlarca mafya kitabı okudum ve hiçbirinde bu kadar kibirli, bu kadar buyurgan ve bu kadar tahammülsüz bir karakterle karşılaşmadım.
Öyle ki en
Puan vermedi
İnsanlar geri döndüklerinde umut mu ararlar,
yoksa dönmek için mi çabalarlar?
Yoksa düşünceleri, sadece daha önce hiç gitmedikleri bir ıssızlığa sürüklenmekten mi ibarettir?
Bunlar tezat gibi görünse de aslolan şudur:
Mutluluk çaba ister,
Nefes almak bile zor gelse de, insan mutlu olmayı denemeli.
"Mutluluk emekle mi olur?" deseler, "Evet" demeli.
Çünkü insan, en dar anında bile bir şekilde hayata tutunmayı öğrenir.
Bugün herkes dünyanın ve yeni neslin kötülüğünden yakınıyor;
sanki bu durumu kendi elleriyle yaratmamışlar gibi sırt sırta vermiş, karşı tarafa bakıyorlar.
Oysa insan en değerlisini bulmuşsa;
uyumu, huzuru hissetmişse, bunu kaybetmemek için sonuna kadar çabalamalı.
Neden diye soracak olursanız efenim?
Bir kez bulunan bir ruh, bir kez hissedilen o bağ, aynı şekilde tekrar bulunur mu sanıyorsunuz?
Yaşananların nasıl bir anda eksildiğini, güzelliklerin nasıl kaybolduğunu görmüyor musunuz?
İnsan duygularına tutunmalı;
insan olduğunu hissederek,
o dipsiz yokluğa kapılmamalı.
Çabalar yok sayılmamalı azizim,
çabalar görülmeli.
Mutluluk için ne kadar zor olursa olsun bir adım atılmalı.
Çünkü iki kişi gerçekten "bir" olduğunda, aşılamayacak hiçbir güçlük yoktur.
Hâlâ, her şeye rağmen...
Reklam
Melisa Kesmez in kitabı " İpi, koptuğu yerden bağlamaya çalışmalı. Denemeli, hiç değilse."
Bilge Karasu'nun bu sözüyle başlıyor.
Kitap çok akıcı ve sade bir dille yazılmış. Kahramanları Nergis, Nergis'in eşi Mehmet, Kızı Elif, Arkadaşı Gülsüm, Yasemin ve kızı Elif, Evren, Gabayemişteki Şevket abi.
Üç bölümden oluşuyor.
Birinci bölüm evliliğin ve anneliğin sorumluluğunu taşıyamayan, hazır olmadan anne olan Nergis'in kendi hayatını ve arkadaşı Gülsüm 'ü ve onunla arkadaşlığını - Gülsüm sevmiş ve sevilmiş, anaç, sevgi dolu, şefkatli çok iyi bir arkadaş- yaşadıklarını kendi dilinden anlatıyor.
İkinci bölüm Elif'in anlattığı bölüm. Anne babası ayrılınca annesi ile giden ancak zaman geçince babasının yanına dönen Elif'in anneliğe hazır olmadığı bir zamanda üstelik eşinden ayrılma aşamasında hamile olduğunu öğrenip yaşadıklarından, yorgunluğundan kaynaklanan kafa karışıklığını giderken için gittiği köyde tanıştığı Yasemin ve kızı Elif ve sonrasında yaşadıklarını anlatıyor.
Son bölüm Nergis'in kocası ve Elif'in babası Mehmet'in Nergis'in kızını alarak kendisini ve evini terk etme sürecini anlamlandırma süreci, kızına sahip çıkıp onu sevgisi ile sarıp sarmalaması, annesi ile birlikte gittikleri Gabayemiş koyundaki Şevket abinin ve annesinin arasındaki aşk, annesini hastalık durumunu anlatıyor.
Anne- baba olmak, çocuk olmak, sevgi , kaçış, sorumluluk ve pişmanlık kavramları işleniyor.
Kitabı çok beğendim. Tavsiye ederim.
İnsanın bir derdi olmayagörsün, bütün çareleri öğrenirdi..
Kul'u okurken anlatılmak isteneni anladım ama bana pek geçmedi. Mercan'ın yaşadığı yalnızlık ve çaresizlik aslında güçlü bir mesele, fakat anlatım biçimiyle aramda bir mesafe oluştu. Hikâyeye dâhil olmak yerine çoğu yerde dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim.
Kitap boyunca süren arayış hali ilerleyen bir yol gibi değil de aynı yerde dönüp duran bir duyguya dönüştü. Bu da bir noktadan sonra ilgimi azalttı. Umutsuzluk ve yalnızlık temaları sürekli benzer bir tonda tekrar ediyormuş hissi verdi.
Seray Şahiner sınıf meselesi ve şehirdeki dönüşüm gibi önemli konulara değiniyor ama bende güçlü bir etki bırakmadı. Daha derinlikli işlenmesini beklerdim. Dilin yer yer denemeli yapısı da akıcılığı zorlaştırdı ve metne odaklanmamı güçleştirdi. Genel olarak, vermek istediği mesajı anladığım ama okuma deneyimi olarak beni tatmin etmeyen bir kitap oldu. Bitirdiğimde bende iz bırakan bir tarafı olmadı..Roman
Kul'u okurken anlatılmak isteneni anladım ama bana pek geçmedi. Mercan'ın yaşadığı yalnızlık ve çaresizlik aslında güçlü bir mesele, fakat anlatım biçimiyle aramda bir mesafe oluştu. Hikâyeye dâhil olmak yerine çoğu yerde dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim.
Kitap boyunca süren arayış hali ilerleyen bir yol gibi değil de aynı yerde dönüp duran bir duyguya dönüştü. Bu da bir noktadan sonra ilgimi azalttı. Umutsuzluk ve yalnızlık temaları sürekli benzer bir tonda tekrar ediyormuş hissi verdi.
Seray Şahiner sınıf meselesi ve şehirdeki dönüşüm gibi önemli konulara değiniyor ama bende güçlü bir etki bırakmadı. Daha derinlikli işlenmesini beklerdim. Dilin yer yer denemeli yapısı da akıcılığı zorlaştırdı ve metne odaklanmamı güçleştirdi. Genel olarak, vermek istediği mesajı anladığım ama okuma deneyimi olarak beni tatmin etmeyen bir kitap oldu. Bitirdiğimde bende iz bırakan bir tarafı olmadı..
Biraz anı, çokça tarih, şehirler hakkında önemli kültürel örnekler içeren, size bir şeyler katacak bir kitap arıyorsanız Beş Şehir size göre !
İçerisinde Atartürk’ün adının, anısının geçtiği bir kitap kötü olamaz, öncelikle bunu söyleyerek başlamak istiyorum
Ankara’dan başlayıp sırasıyla Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul ile kitabı noktalıyoruz.
Bu beş şehirden tarihsel izleri, Selçukluları, Osmanlıları, İstiklal savaşını ve cumhuriyetin ilk yıllarını sıkmadan minik detaylar ile okuyup doğal güzelliklerini, halktan anıları, önemli bazı isimleri -Mevlana, Şems vb - bu kitapta görebiliyoruz.
Şunu da belirtmek isterim ki bir roman akıcılığı ile gitmiyor. Adı üstünde deneme kitabı Okuması biraz güçtü ve eski kelimelerin çok olmasından dolayı anlam karmaşasına sebep oldu.
Geniş bi zamanınızda tarihsel, eğitici tarzda okuma yapmak isteyenler denemeli diye düşünüyorum
Keyifli okumalarınız bol olsun
Ne Kitapsız Ne Kedisiz 
Bilge Karasu'dan okuduğum ilk kitap. Dili biraz ağır olsa da, anlattıklarını o kadar bana hitap etti ki.. Bir çok konuda aynı görüşteydim kendisi ile. Mesela, elimde kitap olsa da sürekli kitap almaya devam ediyorum. Bunun cevabını işte bu deneme kitabında buldum. Karasu cevabını çok güzel açıklamış. Belli kitapların belli dönemlerde okunması gerektiğini söylüyor. Hatta mümkünse yazarın kitabı yaşta okumalıymışız. Kitabın zamanını tutturana kadar tekrar tekrar denemeli, ta ki doğru zamanı bulana kadar.
Kitapta Ne Kitapsız Ne Kedisiz, İmge Üretiminde Roman Hâlâ İlk Sırada, İletişimin Güçlükleri Üzerine Yerli Yersiz Sözler, Cinayetin Azı Çoğu, Bir Hayvanla Yaşamak, "Dostlarım Üzerine" Diye Söze Girişerek.. ve Bilge Karasu Adlı Birinin 50. Yaşı Üzerine Metin Taslağı başlıklı denemeler yer alıyor. Dediğim gibi dili biraz zor ama tek bir deneme okuyup üzerine düşünmek gayet keyifli.
Reklam
Reklam