İnsan ruhsal gelişiminin merkez noktasında, iki temel gelişim olasılığından hangisini seçeceği bulunur: dışa doğru mu, içe doğru mu? Eğer ruhsal gelişime, çocuğa çaresizliği yalnız bırakılmayacağı bir durum olarak yaşama imkânı tanıyan bir sevgi eşlik ediyorsa yönelim içeriye doğru olur. Çaresizlik yaşantısı bu şekilde sarmalanırsa tam bir terk edilmişlik ya da yargılanma olarak algılanmaz, aksine insanın acı ve kederden gerçek yıkıma uğramadığı, tam tersi yeni bir güç bulduğu deneyiminin çıkış noktası olur. Bu deneyim, çaresizliği ölümcül bir tehdit olarak değil, yeni bir bütünlenme ve böylece hep yeniden başlayabilme imkânı olarak algılayan bir kendiliğin gelişimini sağlar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Her zaman, en iyi hakikatlerin kişinin kendi yaşam deneyimleriden çıkarılmış zalim hakikatler olduğunu söylerdi.
Ve ben ilk kez o gün, bütün o korkunun, öfkenin, kıskançlığın, yorgunluğun ortasında, hayatın ne kadar trajikomik bir deneyim olduğuna bir kez daha emin oldum.
Üzerinde çalıştığımız her davayla ilgili dehşet verici gerçek, ne olursa olsun cevapların orada bir yerde olmasıydı.Onlara denk gelip gelmemiz şans,deneyim ve mantıksız olsa da bir konuda katıksız bir inatçılığın dengesiz bir karışımına bağlıydı.Bu nedenle de bir davayı yönetmenin bir kısmı ne kadar ayrıntıya girileceğini izlemeyi kapsıyordu.Bir ipe tutunup sertçe çekmek cezbedici olsa da geri çekilip büyük resme bakma, bütün ipleri birbirine örmek de çok önemliydi..
