Gen Bencildir - Richard DawkinsBiyoloji
"Memlerin içinde yaşadığı bilgisayarlar, insan beyinleridir." Üretilmiş elektronik bilgisayarların da eninde sonunda kendini eşleyen bilgi desenlerine, yani memlere ev sahipliği yapacağı bariz biçimde öngörülebilirdi. Bilgisayarlar gittikçe artan bir şekilde bilgilerin paylaşıldığı dallı budaklı ağlar şeklinde birbirlerine bağlandılar. Birçoğu elektronik posta ve dosya alışverişi yaparak birbirleriyle tam manasıyla bağlıdırlar. Diğerleri, kullanıcıları USB belleklerini diğer bilgisayarlara sokup çıkardıklarında bilgileri paylaşırlar. This, kendilerini çoğaltan programların gelişmesi ve yayılması için mükemmel bir ortamdır. Bu kitabın ilk edisyonunu yazarken, istenmeyen bir bilgisayar meminin düzgün bir program kopyalanırken kendi kendine oluşan bir hata dolayısıyla ortaya çıkacağını ve bunun nadir görülecek bir olay olacağını sanacak kadar saftım. Ne yazık ki o zamanlar masumiyet zamanlarıydı. "Virüs" ve "solucan" salgınları kötü niyetli programcılar tarafından kasten etrafa salındılar ve artık günümüzün dünyasının her tarafındaki bilgisayar kullanıcıları için alışılmış tehlikeler haline geldiler.
Geçen yıl hard diskime bildiğim kadarıyla iki değişik virüs salgını sırasında virüs bulaştı ve bu bilgisayar kullanıcıları için oldukça sıradan bir deneyimdir. Bu virüslerin isimlerini, çirkin küçük faillerine çirkin küçük tatminler vereceği korkusundan dolayı vermeyeceğim. "Çirkin" diyorum çünkü davranışları mikrobiyoloji laboratuvarındaki bir teknisyenin içme suyuna bilerek virüs bulaştırarak, hasta olan insanlara sinsice gülmek için bir salgını beslemesine benziyor. "Küçük" dedim çünkü bu insanlar zihinsel olarak küçükler. Bir bilgisayar virüsü tasarlamakta akıllıca hiçbir şey yok. Orta seviyedeki herhangi bir programcı bunu yapabilir; ve modern dünyada orta seviye
1830'DA VIRGINIA EYALETİNİN New Kent County yöresinde, Peggy ve Patrick adlarında iki siyah köle gecenin geç vakti ellerinde silahlarla sahipleri John Francis'in evini bastılar. Patrick, bir baltayla Francis'i kovalarken Peggy de büyük bir sopayla sahibine vurdu. Francis'in bu darbeler yüzünden ölüp ölmediğini bilemiyoruz, ama köleler evden ayrılırken orayı ateşe vermişlerdi ve ev Francis içindeyken baştan aşağı yanıp kül olmuştu. Çok geçmeden Peggy ve Patrick iki suç ortağıyla birlikte kundakçı-katil olarak teşhis edildiler. Ekseriyetle diğer kölelerin sözlü ifadelerinden elde edilen deliller çok geçmeden aleyhlerine dönmeye başladı. Bir köle Peggy ile Patrick'in ellerinde silahlarla Francis'in evine girdiklerini görmüştü. Sucky adında bir başka köle kız Peggy ile Patrick eve girdiklerinde içerdeydi ve eve girenlerin binayı samanla ateşe verdiklerini doğruluyordu. Yine başka bir köle onları saldırıdan hemen sonra Francis'in evinin kalıntıları arasında para ararken görmüştü. Peggy ve Patrick davası kolay görülmüş olsa gerekti ve mahkumiyet kararı kesindi: İç savaştan önceki Güney'de bir efendinin kölesi tarafından öldürülmesinden daha büyük bir suç yoktu ve hukuk siyah insanların adalet arayışına hiçbir surette imkân vermiyordu. Siyah insanlar şartlar ne olursa olsun kesinlikle beyaz bir insana karşı şahitlik yapamazdı, dolayısıyla beyazların tecavüzüne uğramış özgür bir siyah kadın bile vuku bulan suçu kanıtlama imkânına sahip değildi. Peggy gibi köleleştirilmiş kadınlar ise en aciz olanlarıydı. Onlar efendileri tarafından istismar edilmek için vardılar adeta. Georgia eyaletindeki bir köle kadın yeni gelen bir İngiliz'e şunları söylüyordu: "Zavallı bedenimizi kamçıdan biraz olsun uzaklaştırmak için her şeyi yaparız. [Efendim] çalılığa giderken onu takip etmemi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Fahişeler ve diğer ayak takımı neredeyse tam bir cinsel özgürlüğe, hatta hizmet ettikleri adamların çoğundan daha büyük bir özgürlüğe sahiptiler. Bazı saygın kadınlar fahişelerin yaşamına (en azından ideal olanlarınkine) imreniyorlardı. Özellikle de Roma'da yaşayan fahişelerin hayat tarzları bu kadınlara cazip geliyordu. İyi kadınlardan kendilerini alçaltmamaları beklenirdi ama bu beklenti çoğu zaman boşa çıkardı. Namusları için ölen erdemli Romalı kadınların hikâyeleri, kötü yola sapan sözde namuslu ev kadınlarının ve kızların ibretlik hikâyelerinden fazla değildi. Belki de bunun en renkli örneği imparator Claudius'un genç karısı, "İmparatorluk Fahişesi" Messalina'dır. Juvenalis ve tarihçi Cassius Dio'nun anlattıklarına göre kadın bir gece sarı bir peruk ve pelerin giyerek saraydan sıvışmış. Tek bir hizmetçinin eşliğinde şehrin karanlık caddelerinden geçip bir geneleve gitmiş. Orada "epeydir kullanılan örtülerin kokusunun yayıldığı" bir hücreye yerleşmiş. Genelevde Lycisca (Kurt-Kız) ismini alarak gözde bir fahişeye dönüşmüş. Genelevin diğer kadınlarıyla cinsel bir yarışa girerek düzinelerce erkekle yatarak yarışı ustaca kazanmış ve "her bir müşterisinden de parasını almış". Kapanma zamanı gelip genelevin işletmecisi diğer kızları gönderdiğinde, Messalina "kendisini tatmin edemeyen müşterilerinden sonra hâlâ şehvetle kasılıp gevşeyen dişiliğiyle ateşli bir halde" bekliyordu ve gitmeye hazır değildi. İsteksiz bir halde evine döndü. Tek fahişelik deneyimi bu değildi. "Yüksek tabakadan" bazı kadınları yanına alıp sarayda bir genelev kurarak iş tutmuştu. İmparator Augustus'un kızı (ve daha sonra Tiberus'un karısı) Julia'nın da ondan aşağı kalır yanı yoktu. Babasının kısıtlayıcı evlilik ve zina yasalarını önerdiği şehir meydanının her köşesinde kendini satmıştı. Evli
İnsanlar genç yaşta evlenince her şey gençliklerinin ortak kökünden çıkıp büyüyor gibi olur ve bunun hangi kısmının sen hangisinin diğer kişi olduğunu kestirmek imkansız hale gelir.
KEDİLER VE FELSEFEFelsefe
Bugün çoğu ülkede,insanın ev yaşamını paylaştığı diğer canlılar arasında kedilerin sayıları köpekleri ve diğer hayvan türlerini geçmiş durumdadır.
Anne babalara bir şeyler öğretenin çocuklar olduğunu, bunun tersinin doğru olmadığını kaç kere idrak etmek zorunda kaldım!