Eğer insan güzel sevmeyi öğrenebilirse uğruna yaşadığı şeyi gözüyle görmese de olur, eğer insan güzel yürümeyi becerebilirse gideceği yere varmasa da olur ve eğer insan beklemeyi sevebilirse o gemi limana hiç yanaşmasa da olur...
Hayatımızın merkezinde iyi değerlendirilmiş düşüncelerimizin,özenle baktığımız bedenimizin,değer verdiğimiz duygularımızın ve uzaklara ulaşan vizyonumuzun merkezinde dimdik ve dengeli durabildigimizde,sadece duygusal zekaya sahip olmuş olmayacağız ya da ruhlarımıza denge getirmekle yetinmeyecegiz .Aynı zamanda en derin meselelerimize yeni farkındalıklar ,ilişkilerimize yeni sorumluluklar ve beklentiler içindeki dünyaya yeni adanmisliklar getiren meraklı ve hünerli birer kaşif olacağız.